Duivenvaria 2020               Bony Pigeonvetcenter 2020

Spotlight

zondag 15 december 2019

Met vrouwen die moed hebben getoond en een rol in de geschiedenis hebben gespeeld is het vaak niet goed afgelopen. In ons eigen landje is Kenau Simonsdochter Hasselaer hier een treffend voorbeeld van. Kenau leefde van 1526 tot 1588.Zij speelde in grote rol tijdens het beleg van Haarlem tijdens de 80 jarige oorlog.Er stonden toen 14.000 Spanjaarden voor de poorten van de stad Haarlem en die hadden niet veel goeds in petto. Moorden, verkrachtten en roven was gemeengoed in die tijd. Een aantal Hollandse steden hadden dit al meegemaakt na dat de Spanjolen hun stad hadden ingenomen. De Haarlemmers deden er dan ook alles aan om die gasten buiten de poort te houden. Het is zeker dat Kenau Hasselaer in die periode een grote rol heeft gespeeld maar voornamelijk in de orale geschiedenis. Want in de geschiedboeken is weinig van haar terug te vinden. Slechts in een boek van Johannes Arcerius (een geleerde) die ook binnen de stadsmuren van Haarlem verbleef tijdens het beleg, kunnen we de volgende tekst lezen.”Een bijzondere vermelding verdient een zeer mannelijke (moedige) vrouw genaamd Kenau.” Haar heldendaden werden door bevolking mondeling doorgegeven en ze werd als een hele moedige vrouw beschreven. Waarom we er zo weinig in de geschiedboeken over haar te lezen is kunnen we goed verklaren. Na de uiteindelijke overgave en toen de rust weer terug kwam in Haarlem kreeg het stadsbestuur een rekening gepresenteerd van Kenau. Zij was niet alleen moedig tegenover de Spanjaarden maar ook tegenover de stadsbestuurders.Kenau was in die periode een welgestelde onderneemster en handelde onder andere in hout. Zij had de stad Haarlem een grote partij hout verkocht en wilde die partij hout zoals afgesproken betaald krijgen. Daar hadden de bestuurders van Haarlem geen trek in en de ene rechtszaak na de andere volgde. De ene verdachtmaking na de andere werd in de periode rondgestrooid en ze werd zelfs van hekserij beschuldigd ( ze woonde met haar dochters samen en dat was in die periode al een reden om als heks beschuldigd te worden).Uiteindelijk won deze moedige vrouw na haar dood de rechtszaak (bij het hof van Holland) tegen de stad Haarlem. Haarlem werd gedwongen tot betaling over te gaan. Maar Kenau had Nederland toen al verlaten en was met een boot richting Scandinavië vertrokken.
Een buitengewoon moedige vrouw uit de Nederlandse geschiedenis, die haar gelijk pas kreeg na haar dood.

Een nog schrijnender verhaal is het verhaal van Jeanne d’Arc 1412-1431.( de maagd van Orleans )Zij wordt nu gezien als de heldin van Frankrijk. Maar daar heeft ze tijdens haar leven weinig van gemerkt.Het is een verhaal van een eenvoudig gelovig boerenmeisje.Ze leefde tijdens de 100 jarige oorlog tussen Engeland en Frankrijk. Deze periode was een tijd vol intriges en dubieuze macht vanuit Rome. De Franse kroonprins Karel de VII was de bevelvoerder van het Franse leger. Jeanne kreeg een religieuze ervaring en een stem vertelde haar dat ze Karel VII moest gaan helpen in de strijd tegen de Engelsen. Om een lang verhaal kort te maken uiteindelijk geloofde Karel haar en gaf haar wapens en manschappen mee en Jeanne ging als 17 jarig meisje op pad richting de stad Orleans. Orleans was toen bezet door de Engelsen en geen eitje appeltje om in te nemen.Toch lukte het Jeanne om uiteindelijk de Engelsen te verslaan en ze Orleans uit te schoppen. Dit succes wordt voornamelijk aan Jeanne toegeschreven, haar moedige gedrag motiveerde iedereen en zij inspireerde al haar medestrijders.Onder leiding van Jeanne volgden nog meer overwinningen, waardoor de weg naar Reims bijna geheel in Franse handen kwam. Daarop vertrok kroonprins Karel VII richting Reims om zich tot koning van Frankrijk te laten kronen. Niet veel later werd ze gevangen genomen door Bourgondiërs(die Engels gezind waren).Ze werd uitgeleverd aan de Engelsen en er volgt een verschrikkelijk onrechtvaardig proces. Karel VII deed niets om haar vrij te krijgen en liet haar creperen.Bisschop Pierre Cauchon die de het proces leidde probeert haar op allerlei manieren in de val te lokken maar ze doorstond alle beproevingen.Toch eindigde ze op de brandstapel (met het dragen van mannenkleding als enige argument).Ze werd verbrand op de markt van Rouen ten aanzien van een plein vol toeschouwers die allemaal medelijden met haar hadden maar niets deden.Er zijn niet veel later drie onderzoeken geweest, en bij alle onderzoeken bleek dat Jeanne onschuldig was. Getuigen die werden ondervraagd en mensen die ze kende zeiden allemaal dat het een vroom, eerlijk en aardig meisje was dat absoluut niks had misdaan.In 1455 besloot de Kerk eindelijk om Jeanne weer in eer te herstellen. De doorslag gaf inquisiteur-generaal Jean Bréhal. Hij schreef 55 bladzijdes waarin hij Jeanne neerzette als een heilige, en bisschop Cauchon als een ketter.Hier dus weer een meer dan moedige vrouw die haar gelijk pas kreeg na haar dood.

Ik schrijf deze historische verhalen op mijn blog omdat we moeten oppassen dat ons dit als duivenliefhebbers ook niet gaat overkomen. We kunnen overal lezen dat we de verkeerde weg zijn ingeslagen met onze voorzitter. De roep om actie werd steeds luider en luider maar er gebeurde niets. Niemand durfde de stap te zetten en de strijd aan te gaan tegen deze voorzitter. Ik heb 5 december op mijn blog gepubliceerd dat er een actiegroep is die serieus het gevecht aan durft te gaan met de huidige voorzitter.

Deze actie groep wordt aangevoerd door een moedige vrouw die aandurft wat op dit moment nog geen man heeft aangedurfd. Zij heeft een manifest uitgebracht waarin zij U om steun vraagt. Ze heeft de steun nodig van iedereen die het niet eens is met “hoe onze sport verkwanselt wordt met als drogreden noodzakelijke technologische innovatie”. Er worden op dit moment grote leugens op sociaal media rondgestrooid door personen die duidelijk in het kamp van de voorzitter verblijven. De grootste leugen is op dit moment dat de initiatiefnemers (ondertekenaars van de petitie) mislukte bestuurders zouden zijn die in het verleden grote fouten hebben gemaakt. Bestuurders die door hun achterban zouden zijn gewipt. Voor alle duidelijkheid dit is een pertinente leugen. Mevr.Reijnen heeft haar bestuurlijk lot destijds verbonden aan het wel of niet aannemen van het landelijk vliegprogramma. Ze wilde niet meewerken (geen verantwoording nemen) aan de consequenties die achter het nationaal vliegprogramma zaten. Ze is daarom afgetreden en Roel den Dulk heeft zijn termijn als bestuurder(9 jaar) gewoon tot ieders tevredenheid afgemaakt.

Maar de lange arm van de voorzitter is al merkbaar. De actie groep kreeg bijvoorbeeld geen toestemming op hun manifest op duivenmarktplaats te plaatsen. Op de site van AS (die spontaan het manifest plaatste) is het manifest ondertussen ook verdwenen. Ik wil nogmaals benadrukken dat dit een serieuze actie is en niet over enkele dagen weer van het toneel verdwenen zal zijn, zoals enkele eerdere acties.We hoeven onze nek niet uit te steken er gebeurt niets met Uw stem waardoor U in de problemen komt.
Maar zonder Uw stem gaan we onze ondergang tegemoet. We hebben dus een moedige vrouw die onze kar wil trekken en ons aan wil voeren. Eentje die de voorzitter al een keer in het hol van de leeuw (NPO vergadering) links en rechts met feiten om zijn oren heeft geslagen. Laat U niet van de wijs brengen door allerlei fake verhalen en stem op de actiegroep Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. Laat de geschiedenis zich niet herhalen, samen kunnen we het tij keren.

Martin

zaterdag 14 december 2019

Ja, hij heeft sindsdien een Porsche Cayenne – met gepersonaliseerde nummerplaat - in de garage en hij is al eens met zijn vrouw op reis geweest, maar verder is er in het leven van Joël Verschoot (63) niet veel veranderd. Nochtans won de Ingelmunsterse duivenkweker in maart nog het groot lot met de verkoop van prijsbeest Armando. Zijn ‘Eddy Merckx van de duivensport’ bracht toen 1,2 miljoen euro op en hij verdiende nog eens dubbel zoveel met de verkoop van 177 andere duiven. “Maar op het einde van de dag ben ik nog altijd het liefst bij mijn duiven.”

zaterdag 14 december 2019

Châteaudun 21-7–2019
Vincent de Harder boekt fraaie overwinning op de dagfond

Luchtfoto Châteaudun

Al eerder plaatsten we een foto van het kasteel in Châteaudun. Hier een luchtfoto van Châteaudun. Zo hebben onze duiven na vertrek de losplaats even gezien.
Opnieuw dus een dagfondvlucht uit Châteaudun dit seizoen.
De eerste vlucht uit Châteaudun had een stormachtig verloop door de keiharde zuidwesten wind die er toen stond.
Dit weekend verliep de vlucht ook niet volgens planning. Net als Quiévrain werd ook Châteaudun uitgesteld naar vandaag door de weersomstandigheden van gisteren. Achteraf gezien een prima beslissing, want vandaag kwamen de duiven onder ideale omstandigheden perfect naar huis. Zowel  van deze als de andere vluchten uit Quiévrain en Kalkar.

Vincent de Harder viert terecht zijn overwinning van Châteaudun uitbundig
Gert&Janni Visser: 2e van Châteaudun
Lachende Marja en Gerrit Rave: 3e van Châteaudun

Eerste van deze eendaagsefondvlucht wordt Vincent de Harder, die hiermee een succesvolle vluchtdag bekroont. Want deze 1e prijs in Aalten blijkt ook in groter verband een uitstekende prestatie.
Vincent heeft de duiven momenteel goed in vorm. Dat bewees hij al van Quiévrain vandaag en dat doet hij nog eens dunnetjes over van Châteaudun.
Zijn 2-jarige duivin – de ‘596’- grijpt de overwinning op overtuigende wijze. Na een vlucht van bijna 570 kilometer en 7 uur op de vleugels strijkt zij om 14:12 uur op de plank bij Vincent en brengt zo de 50 volle punten bij haar baas.
Ook de 4e plaats is voor Vincent, met een 2-jarige doffer: de ‘077’. Een beste prestatie dus. Zeker als we zien dat hij ook de 4e plaats inpalmt.

Tweede worden Gert&Janni Visser. De voorzitters van “De Reisduif” en “De Luchtpost” (met aanhang) mogen dus niet klagen dit weekend. Gert&Janni Visser klokken een half minuutje eerder, maar de langere afstand van Vincent de Harder maakt het eerlijke verschil.
Gert en Janni brengen 3 van hun 10 gespeelde duiven op papier.

Op de derde plaats leggen G. (Gerrit en Marja) Rave beslag. Op de uitslag vinden we 5 van hun 16 duiven terug. Ook de prijzen 5, 7, 9 en 10 worden door deze combinatie ingerekend!

Op de uitslag staan verder Knippenborg & Zn. (6e en 12e).

C.C. Achterhoek

De winnende liefhebbers in Aalten doen het ook uitstekend in groter verband.
In de Achterhoek pakt Vincent de 5e plaats tegen 251 duiven.
Gert&Janni Visser vinden we hier op de 6e en Marja en Gerrit Rave op de 8e plek.

Afdeling 9 – Zuid

In Zuid tegen 968 duiven vliegt Vincent de Harder de 13e prijs!
Gert&Janni staan hier op de 15e stek.
Marja en Gerrit Rave pakken de 18e prijs!

Afdeling 9 Oost-Nederland
Er worden in de afdeling 2.404 duiven bijeen gebracht voor Châteaudun.
Vincent vinden we hier op de 29e stek en Gert&Janni Visser op de 35e.
Gerrit en Marja Rave scoren de 47e prijs.

Nationaal Sector 3
In de afdelingen 7, 8 en 9 nemen 8.815 duiven aan de vlucht vanuit Châteaudun deel.
Vincent de Harder tekent hier voor de 125e plaats en Gert&Janni Visser voor plek 170.
Marja en Gerrit Rave bemachtigen de 225e plek.
Dat zijn mooie resultaten die kunnen worden bijgeschreven door duiven-minnend Aalten.

——————————————————————————————————————————————————————–

Quiévrain 21-7-2019
Gert&Janni Visser winnen laatste vitesse-vlucht

Spoorwegstation Quiévrain

Vroeger was Quiévrain een belangrijk treinstation op de grens. Maar die tijd is geweest.
Quiévrain is ook al sinds jaar en dag een losplaats voor onze duiven. Dat is niet veranderd.
Nog steeds lossen veel afdelingen hun duiven vanuit Quiévrain. Dit weekend is dat ook voor onze duiven het geval. Er worden gelijktijdig jonge en oude duiven gelost in een zogenaamde combinatie-vlucht. De eerste combinatievluchten waren allerminst een succes. Hoewel de tweede vlucht uit Tongeren wat beter ging dan de eerste uit Heusden-Zolder.
Uit Aalten werden er 242 duiven ingekorfd voor deze vlucht. 

en Janni Visser: 1e van Quiévrain
Gert …

De winnende duif van deze laatste vitesse-vlucht is er één van Gert&Janni Visser, namelijk de ‘17-240; een doffer uit een kruising van het soort van hun duivenvrienden Wilfried van Montfoort uit Langeraar x C. & M. Everling uit Gouda.
Deze 2 jarige doffer zit de inmiddels legendarisch aan het worden ’18-493′ net voor. 
Gert&Janni leggen ook op de 7e plaats beslag en hebben zo een prima weekend met twee tweede en een eerste plaats.

Sjaak Lubbers: 2e van Quiévrain met zijn ‘493’

Zoals gezegd vliegt de ‘18-493‘ van Sjaak Lubbers de tweede prijs. Sjaak is buitengewoon blij met het bezit van deze doffer.Dat stak hij bij het afslaan niet onder stoelen of banken. En hoe kan het anders? Het is een duif waarop hij kan rekenen. Al 13 prijzen vloog de ‘493’ dit jaar bij elkaar! Een droom … zeker omdat het nog maar een jaarling is.
Inmiddels is hij omgedoopt en heet nu “Speedy Blue”.
Sjaak eist ook de 4e plaats op en draait 5 van zijn 9 duiven in de uitslag.

Op de derde stek weet Vincent de Harder zich te nestelen. Ook Vincent heeft een goed weekend met deze 3e en en 1e plaats van Châteaudun.
Vincent heeft 4 van zijn 9 duiven in de uitslag.

Bij de eerste 10 zien we verder Gerrie Heinen (5e en eveneens 5 van de 9 op papier), Deny te Vruchte (7e), Casper Brethouwer (8e / de aanhouder wint!), Wim te Hennepe (GR) (9e) en Kees van Rijs (10e, waarmee hij laat zien dat 2 nachten mand niet onoverkomelijk zijn).

C.C. Achterhoek
Zoals al eerder opgemerkt kunnen we niet klagen over de klasseringen van Aalten in groter verband. De Aaltense duivencoaches doen van deze Quiévrain weer goed mee.
Gert&Janni pakken in de Achterhoek tegen 844 duiven de 7e prijs!
Sjaak Lubbers en Vincent de Harder vinden we hier op de 11e en 22e plaats!
Bij de eerste honderd op de uitslag staan er 19 uit Aalten tussen. Prima dus.

Afdeling 9 – Zuid
In het zuidelijk deel van de afdeling doen er 2.933 duiven mee.
Gert&Janni scoren een mooie 25e plaats in dit verband.
Sjaak Lubbers en Vincent de Harder nemen in Zuid heel knap de 33e en 76e plek voor hun rekening.

Afdeling 9 Oost-Nederland
Van de Afdeling namen er 7.200 duiven aan Quiévrain deel.
Hier vinden we Gert&Janni op de 59e plaats!
Sjaak Lubbers prijkt op de 77e en Vincent de Harder op de 198e plek.
Gezien de massa duiven fraaie klasseringen.

————————————————————————————————————————————————-

Quiévrain 21-7-2019
Deny te Vruchte wint laatste jongeduivenvlucht vitesse

Deny te Vruchte; winnaar laatste jongeduivenvlucht vitesse
(Gert&) Janni Visser: 2e Quiévrain j.d.
Tonnie Obrink: brons van Quiévrain j.d.

Met stralend duivenweer worden in Quiévrain 51 jonge duiven uit Aalten losgelaten, samen met bijna 5.000 concurrenten.
Volop zon, een zuidelijke wind en een temperatuur van zo’n 25 °C. Kortom ideale omstandigheden voor onze gevleugelde vrienden.
De eerste zogenaamde combinatievluchten verliepen niet erg best. En dat is nog een understatement.
Heel anders is het vandaag. De duiven komen prima af. Ook de jongen van deze vlucht; net als de duiven van de trainingsvlucht uit Kalkar. 
De jongen in Quiévrain krijgen om 7:45 uur de vrijheid, met zo’n 260 kilometer naar huis voor de boeg.

De eerste duif valt bij Deny te Vruchte op het hok. Om 10:46 uur ziet hij zijn ‘399’ uit de lucht vallen en weer veilig terugkeren.
Deny had 10 duiven mee en klokte er heel netjes 4 in de prijzen; net zoals overigens Knippenborg & Zn.

Tweede worden Gert&Janni Visser, met de ‘307’, die ook vorige week hun eerste duif was.
Derde is Tonnie Obrink. Met maar 4 duiven mee een knappe prestatie.

C.C. Achterhoek
De winnende liefhebbers in Aalten doen het ook redelijk in groter verband.
In de C.C. heeft Deny te Vruchte de 39e tegen 466 duiven.
Gert&Janni Visser vinden we hier op de 43e en Tonnie Obrink op de 47e plaats.

Afdeling 9 – Zuid

In Zuid tegen 1.284 duiven vliegt Deny te Vruchte de 72e prijs.
Gert&Janni staan op de 88e stek en Tonnie Obrink op de 94e.

Afdeling 9 Oost-Nederland
In de afdeling worden er 4.691 duiven op Quiévrain ingekorfd.
Deny te Vruchte, Gert&Janni Visser en Tonnie Obrink vinden we hier op resp. de plaatsen 208, 260 en 270.

vrijdag 13 december 2019

Het is vandaag 4 december als ik aan dit schrijven begin. De zon schijnt en als ik van achter mijn raam naar buiten kijk dan lijkt het zomer te zijn. Het is raar maar waar. Nog enkele weken dan is het Kerstmis en dan zou het de sfeer ten goede komen als het dan zou sneeuwen. Ik denk aan vroegere jaren toen de maand december altijd wit van de sneeuw was en koning vorst de scepter zwaaide. Maar dat zijn slechts nog maar herinneringen uit vervlogen tijd. De mensen van deze tijd zijn anders geworden en ook de natuur die is grillig en onvoorspelbaar geworden. Waar dit allemaal te maken mee heeft dat weet ik niet maar het is wel een feit. Nu deze maand eigenlijk geëigend moet zijn aan vrede en welbehagen klopt daar niks van. Op TV is zoveel ellende in de wereld te zien dat je er onpasselijk van wordt. Moord en doodslag, bosbranden, overstromingen en miljoenen vluchtelingen die door bommen en granaten hun land worden uitgedreven. En zo kon ik nog wel even door gaan. Verbeter de wereld en begin bij je zelf is een slogan maar ik weet niet hoe ik dat moet doen. Ik doe geen mens kwaad en ben niemand tot last en als de collecteurs aan de deur staan met de bus voor het kankerfonds of welk ander fonds ook, dan doneer ik dat met ’n paar euro. Dat ik wel eens uit mijn slof schiet voor het een of het ander en daarbij dan vloek, dat moet ik toegeven. Dat gebeurd dan in een vlaag van onmacht en ergernis. Maar wie heeft geen minder goede eigenschappen? Niemand is volmaakt en wie zonder zonde is mag de eerste steen werpen. Weet u het nog? Nu kerstmis staat aan te komen is het tijd voor te bezinnen. Om een goed voornemen te maken voor het nieuwe jaar van 2020. Ik heb al verschillende voornemens in mijn gedachten opgeslagen. En hoog op de agenda staat dat ik zeker mijn vrienden en vriendinnen, die ik uit mijn soldatentijd heb overgehouden, niet moet vergeten fijne feestdagen te wensen met Kerstmis met veel Geluk voor het nieuwe jaar. Bij leven en welzijn zal ik dat blijven doen tenminste als het geheugen me niet in de steek laat. Ik ga er van uit dat dit bij jullie ook het geval zal zijn zodat we samen nog jarenlang onze vriendschap kunnen delen met mekaar. De laatste loodjes die wegen het zwaarst en net als ik zullen jullie de last ook wel voelen die de ouderdom met zich mee brengt. Maar de ouderdom heeft ook zijn charme zoals bijvoorbeeld onze zilver grijze haren. Dat is de kleur die we van ons eigen hebben en daar hoeft niet aan geverfd te worden. Dat is bijvoorbeeld één van de vele charmes van de ouderdom. Waar draait het wél om? Om het feit dat elke kerstmis méér dan zo maar een feest is. Vanaf deze keer in mijn leven zullen er steeds minder volgen. Het einde komt een keer en dat is onomkeerbaar. Ik heb nooit angst gevoeld om oud te worden omdat zoiets vanzelfsprekend is. Ik heb ook al lang geaccepteerd dat ik niet meer zo beweeglijk ben als de spring in het veld die ik vroeger was. Vroeger ging ik nog al eens aan me zelf voorbij en was geen uitdaging groot genoeg. Dat is verleden tijd. Ik ga niet meer over mijn grenzen heen en doe alleen dingen die goed voelen. Nu in de laatste fase van mijn bestaan geniet ik zeer van de simpele dingen. Van koffie drinken met mijn duivenvrienden, eten bij mijn dochter, lunchen met mijn zoon en de bezoekjes van mijn kleinkinderen. Een bakje leut halen bij mijn zus van 91 jaar en
met haar een ommetje maken. Bij mooi weer rij ik dan met haar naar het bos of ergens waar we op een bankje kunnen genieten van de natuur. De wind in ons gezicht, de zon lekker voelen en de geur van de bomen ruiken. Ik heb het gevoel dat mensen gelukkiger worden van de buitenlucht. Het geluksgevoel wordt versterkt als je in beweging bent en bewust luistert naar de geluiden om je heen. Het ruisen van de bomen en het gekwetter van de vogels. Mij geeft het een gevoel dat ik leef en het zijn nu stuk voor stuk mijn gelukmakers. Of ik nog iets mis? Ja toch wel. Het enige wat ik soms mis, is het verlangen naar. Het verlangen naar iets wat niet “zomaar” te regelen is. Naar iets wat schaars en bijzonder is. En bijzonder vind ik nog altijd weer het feest van kerstmis. Omdat ik dat met mijn hele familie vier. Op zaterdag 21 december is het zover dat ik in mijn huiskamer 14 mensen aan tafel heb zitten. Ik verheug me er op om ze allemaal weer eens bij mekaar te hebben en te zien. En met hun samen chinees te eten en cadeautjes uit te pakken. Daarbij zijn de meesten onder ons ook nog nieuwsgierig naar de nieuwe vriendin van mijn kleinzoon Colin. De kennismaking met die meid is natuurlijk een onderdeel van ons samenzijn. Het is zijn derde relatie alweer en ik hoop dat deze meid de ware voor hem zal zijn. En dan is er nog de blijdschap van mijn kleindochter Selina. Nog een paar jaar en dan mag ze zich dokter in de cultuur en wetenschappen noemen maar het volgend jaar in april ook moeder. Ze is eindelijk in blijde verwachting geraakt. En om in die positie te komen daarvoor heeft ze heel wat keren op de operatiekamer van het ziekenhuis in Leuven gelegen. De bevruchting is kunstmatig gebeurd. En welke bijzonderheid is dat voor mij? Ik wordt voor de tweede keer overgrootvader. Na de dochter van Esther wordt het nu de zoon van Selina. De echo’s die zijn gemaakt hebben uitgewezen dat in haar buik een mens van het mannelijke geslacht aan het groeien is. Het is logisch te begrijpen dat we genoeg stof hebben om over te praten op feest. Wat de kerstdagen betreft ben ik zelf ook onder de pannen. Kerstavond dan ga ik met Leon en Hetty en haar ouders naar hotel “de Valk” in Urmond om een kerstdiner te gebruiken. En op éérste kerstdag dan ga ik met Etie en Wim naar Sandra in Geleen om daar samen in alle gezelligheid de dag door te brengen. En dat is nog niet koud of anderdaags dan is het weer bingo. Ik moet mijn agenda raadplegen wat dan weer voor me aan de orde is. Nog maar nauwelijks zijn de kruitdampen van het kerstfeest opgetrokken of andermaal zitten we aan de snacks en de borrel. Dan knallen de kurken bij de jaarwisseling. Dat is ook weer een dag om uit je dak te gaan. Lang leve de lol! En dan weten dat er massa’s mensen aan het creperen zijn in gammele tenten in de vluchtelingenkampen. Ook voor die mensen is het kerst . Het is slecht verdeeld in de wereld denk ik dan. Dat zijn de situaties in deze moderne tijd. Een tijd die bol staat van nieuwe uitvindingen en een reis naar de maan zelfs een fluitje voor een cent is. Alles is praktisch mogelijk maar om in vrede met mekaar te leven daar is nog altijd geen methode voor ontdekt. Nog steeds niet en dat na 20 eeuwen en 19 jaar na de geboorte van het kerstkind. Een schande is dat! Om te eindigen sluit ik met de wens dat ook jullie de kerstdagen en de jaarwisseling met veel gezelligheid en hartelijkheid door brengt met daarbij een smaakvol kerstdiner. Veel groeten van me en ……………….




Prettige Kerstdagen en veel voorspoed in het nieuwe jaar toe !




Bron

vrijdag 13 december 2019

Zondag 8 December 2019. Als schrijver die niet meer in Nederland woont ben ik afhankelijk van sociale media en sportvrienden om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen in Nederland. Gek genoeg is de informatievoorziening beter dan ooit ondanks dat ik nu al meer dan twee jaar weg ben uit de directe duivenmelkers kringen. De sociale media brengen mij de geruchten en de ontwikkelingen, diverse sportvrienden voorzien mij dan van mails of andere stukken die deze geruchten en/of ontwikkelingen dan wel bevestigen dan wel ontkrachten. Dit laatste gaat in vrijwel alle gevallen spontaan.

Hiervoor is mijn erkentelijkheid groot want het geeft mij de mogelijkheid om ook opiniërende stukken te blijven schrijven en mij niet slechts te beperken tot het schrijven van stukken over het duivenhouden zelf.

Dit laatste is overigens wel heel erg leuk om te doen. Het is ook veel makkelijker en geeft ook de meeste voldoening omdat het gaat over de kern van de sport: de omgang met duiven op het eigen erf. Daarnaast levert dit soort stukken vaak veel interactie op met collega-melkers. Mails met vragen om verduidelijking zijn de laatste weken waarin ik verhaalde over mijn spel met de duivinnen schering en inslag. Heel erg inspirerend dus om over dit soort onderwerpen te blijven schrijven.

Helaas, al is helaas niet het juiste woord, moet ik de reeks over mijn spel met de duivinnen toch een tweede keer onderbreken. Opnieuw is het namelijk de actualiteit die roept. Sterker dan ooit meen ik te moeten constateren, gezien het aantal berichten dat ik deze week mocht ontvangen over de toestand in duivenland Nederland. De berichten kwamen daarnaast ook van alle kanten en uit alle windstreken.

Het mag duidelijk zijn ik spreek over de crisis op NPO bestuurlijk vlak en misschien ook wel over de grootste crisis in het bestaan van de NPO.

Nu is het geheugen altijd selectief en behoort vergeetachtigheid ook zeker tot mijn minder goede eigenschappen maar ik kan mij niet herinneren dat in een zittend bestuur de penningmeester en de secretaris er min of meer op hetzelfde tijdstip de brui aan gaven. Het is in ieder geval een goede of beter gezegd een slechte graadmeter van de stemming en de onderlinge verhoudingen binnen het dagelijks bestuur van het NPO-bestuur.

Vooral het opstappen van een ras-bestuurder, een soort vakminister, als Ton Geitenbeek is een veeg teken. Goede penningmeesters zijn meestal zeer honkvast omdat ze het bewaken van de financiën niet zo graag achter laten. De handdoek werpen door een penningmeester betekent dan ook in negen van de tien gevallen dat hij niet achter het gevoerde financiële beleid staat.

Ook in dit geval durf ik deze conclusie wel te trekken. De NPO staat er namelijk financieel ronduit zeer slecht voor na veel te dure missers in de afgelopen jaren. Ook hier laat mijn geheugen mij in absolute zin in de steek maar ik kan zo toch wel een paar van deze missers noemen. De dure adviseurs en de te dure interim-directeur, de hoge afvloeikosten en de trage reorganisatie van het bureau NPO die de meerwaarde van het verkochte pand ruimschoots overschreden. De veel te trage en niet tot veel resultaat leidende automatiseringsprojecten, de geldverslindende Nationale Dagen, de extra kosten door de introductie van extra bestuurslagen, etc., etc.

Vorig jaar was er al sprake van een dreigend tekort aan liquide middelen en het zou mij niet verbazen dat de kaspositie er nu ook niet florissant bijstaat. Een kleine indicatie is het wel heel erg vroeg incasseren van de kosten voor de lossingsvergunningen.

Hierbij komt nog een financieel zwaard van Damocles dat de penningmeester en de NPO (en dus uiteindelijk haar leden) al zwaaiend boven het hoofd hangt. Dit zwaard heet in normale woorden “Olympiade 2023”.

Over de exacte kosten hiervan bestaat nog geen enkel idee al circuleren er bedragen die variëren tussen €500.000 en €1.000.000. Over de dekking van deze kosten bestaat ook nog geen enkel idee. Gedachten als sponsoring en beursbezoek worden geopperd maar je hoeft geen groot rekenmeester te zijn om toch wel zorgen te hebben over de financiële afhandeling van een dergelijk, een beetje megalomaan evenement.

Bij een tekort van €500.000 betekent dit per lid (op basis van een in 2023 misschien wel reëel leden aantal van 10.000 leden) een verlies van €50. Het wekt dan ook veel verbazing op dat er voor dit evenement nog nooit een begroting getoond is in een ledenraad. Het lijkt mij met nog 3 jaar te gaan geen slechte zaak dat deze er eens snel komt. Vooral omdat de meeste begrotingen onder het bewind van de huidige voorzitter (maar ook bij velen van zijn voorgangers) ruimschoots overschreden werden.

Het is dan ook een schone taak voor de kiesmannen om op de komende ledenraad eens goed door te vragen op dit gebied en niet de antwoorden van de voorzitter voor zoete koek te slikken.

Wat resteert is een al met al uiterst moeilijke financiële situatie. Er zijn penningmeesters die voor minder de portefeuille hebben teruggegeven.

Tenslotte is het wellicht voor de kiesmannen ook zaak om nog eens ECHT goed door te vragen waarom de penningmeester juist nu de pijp aan Maarten gegeven heeft. Gezien het feit dat Geitenbeek een gepokt en gemazeld bestuurder is/was kan ik mij namelijk niet indenken dat hij op grond van berichten/uitingen/aantijgingen op de sociale media zijn functie heeft neergelegd zoals de voorzitter onlangs in een overleg tussen de afdelingen en het resterende NPO-bestuur aangaf.

Ook zou ik graag meer willen weten over het vertrek van de secretaris. De heer Voorn was nog niet zo lang in functie en dan nu reeds de vlag strijken vereist ook nadere toelichting. Wellicht heeft het te maken met het uitstellen van de ledenraad. Deze is na ingrijpen van of door toedoen van de afdelingen uitgesteld naar 25 Januari 2020.

De afdelingen stelden paal en perk omdat de stukken niet klaar waren en dit leidde uiteindelijk tot het uitstel. Wellicht wringt hier de schoen. Een secretaris is verantwoordelijk voor de tijdige vergaring, verzending, etc. Voorwaarde is natuurlijk dat hij deze stukken echter wel op tijd KAN (laten) verzenden. Dat wil zeggen dat de stukken op tijd klaar moeten zijn.

Dit lijkt mij het eigenlijke probleem. Voor veel, opportunistisch, beleid dat de voorzitter in 2020 wil realiseren moet er nog een hoop geregeld worden. Dit moet en zal door de vergadering anders volgt er nog meer uitstel.

Zo moet er bijvoorbeeld aan het huishoudelijk reglement gesleuteld worden. Een eerste versie die mij via via bereikte zat echter nog vol fouten en omissies.

Conclusie. Al schrijvend kom ik dan ook tot de conclusie dat het opstappen van beide dagelijks bestuurders veel overeenkomsten vertoond. Beide heren lijken op te stappen omdat de voorzitter te ver voor de muziek uitloopt wellicht zelfs te solistisch opereert en weinig aandacht heeft voor lopende zaken. Waren het eerst alleen de leden die dit gevoel hadden, nu lijkt dit ook te zijn doorgedrongen tot de kleinste kring rond de te ambitieuze voorzitter.

Deze voorzitter is namelijk simpelweg te ambitieus, wil te veel, te snel en spendeert te veel geld aan megalomane projecten (want ook GPS2021 kan gerust in dit kader geplaatst worden, al worden de kosten wellicht niet door de NPO maar door de gewone leden gedragen). Hij verliest bovendien niet alleen de aansluiting met de gewone leden (waartoe ik mijzelf ook reken) maar hij raakt ook de werkpaarden binnen onze sport kwijt (dagelijks NPO-bestuurders en afdelingsbestuurders).

Dit is voor een voorzitter een slechte zaak en het lijkt mij dan ook bijzonder nuttig dat de voorzitter eens goed in de spiegel kijkt en zich afvraagt of dit nu echt de weg is die we moeten gaan. Of dit de weg is die hij voor ogen had toen hij een aantal jaren geleden aantrad. Ook zou hij zich dan wellicht eens kunnen afvragen waarom hij de steun dit hij toen massaal kreeg onderweg bijna geheel is verloren. Zelfreflectie is een kunst.

Het zou de voorzitter sieren als hij hierop in de opening van “Op de hoogte” of tijdens zijn openingswoord op de ledenraad eens zou terugkomen in plaats van de gebruikelijke obligate positieve praat.

Doet hij dit niet dan vermoed ik dat hij nog tijdens de vergadering een motie van wantrouwen aan zijn broek heeft hangen. Of deze het haalt is nog maar de vraag gezien de stemverhoudingen door de komst van de secties en de platformen. Ik vermoed echter dat de steun hiervoor veel massaler zal zijn dan zo’n anderhalf jaar geleden toen de vertegenwoordigster van afdeling 8 de knuppel in het hoenderhok gooide.

Hopelijk komt het niet zover en maakt de voorzitter zelf een pas op de plaats. Geeft hij openheid van zaken en komt hij met een meer realistisch tijdpad en plan van aanpak voor bijvoorbeeld de Olympiade en GPS2021.

OP EIGEN HONK

Is de situatie onveranderd ten opzichte van enkele weken geleden. Wel staat er binnenkort nog een trip naar Thailand op het programma. Aanstaande zaterdag vertrekken we naar Chang Mai waarna we een paar dagen later zullen doorreizen naar Bangkok. Cultuur en lekker eten zullen voor de nodige afleiding zorgen.

Normaal gesproken schrijf ik komende weken gewoon weekstukken. Voorwaarde is natuurlijk tijd en een werkende internetverbinding. IJs en weder dienende zal dit wel goed komen.

Tot volgende week,

Michel

vrijdag 13 december 2019

Het is rumoerig omtrent de NPO-voorzitter gezien de brief die rond is gestuurd door enkele leden van Afdeling 8. Iemand van de troon stoten lijkt me simpel, maar zie maar eens iemand te vinden die het beter doet. Dat is niemand gelukt in de afgelopen 20 jaar aan het dalende ledenaantal te zien. Maar goed, bepaal zelf wat je ermee doet. Ik houd me overal buiten en wacht af.

Update kweekseizoen

Hier had de helft van de kweekkoppels op dag 9 hun eerste ei. Het is nu dag 10 en 25 van de 30 koppels hebben een ei, wat niet tegenvalt ook al zegt het natuurlijk niets of er goede of slechte duiven worden gekweekt. Kweken is een kansspel. Je kan er als liefhebber alleen voor zorgen dat je duiven in topconditie en goed voorbereid zijn.

Hier worden de beste op de beste gezet, het liefst iets in kruising en daarbij vermijd ik te nauwe inteelt. Ik compenseer zelden. Een duif die compensatie nodig heeft verwijder ik liever. Naar bouw of ogen kijk ik nooit, alleen goede genen x goede genen en dan zit ik nog vaker mis dan goed.

Ik ben er wel achter dat ik voor eigen gebruik de laatste jaren twee op de tien bruikbare duiven heb gekweekt. Dat zijn duiven die als jong minimaal één keer per honderdtal spelen. Enkele jaren terug was dat zelfs maar één op de tien.

Ik praat dan nog niet over goede duiven. De een vindt een duif die 4x 1:10 kan spelen goed, de ander vindt een duif die zelden mist – ook al zijn het staartprijzen – een goede. Er zijn er ook die vinden dat een duif bij de nationale kampioenen moet staan voordat het een goede is.

Onlangs was ik bij Léon Roks, de Barcelona winnaar van enkele jaren terug. Zo goed als alle duiven in handen gehad en ik moet zeggen dat de kwaliteit bij zijn vliegduiven super is. Ik verwacht in 2020 dus spektakel op de overnacht.

De vliegduiven zagen er perfect uit. Léon hanteert ook een volle bak systeem en de nieuwe hokken zijn net als hier volledig open. Verduisteren doet Léon namelijk niet. Mooi zacht gepluimde en goed gesloten duiven, al was ik zelf meer gecharmeerd van de oude lijnen dan van de nieuwe, aangekochte naamduiven.

PIPA veiling

Gisteren heb ik elf jonge duiven op de foto laten zetten voor de PIPA veiling. Het is een verzameling zomer- en late jongen geworden. Het betreft mooie duiven uit goede ouders, waaronder een laat jong uit Olympic Super Rossi x Olympic Millennium, twee Olympiade duiven tegen elkaar dus.

Tussen die elf ook een laat jong uit Lichte Super Rossi (3x teletekst) x Dragon Girl (dit jaar 9e nationaal La Souterraine tegen 10.956 duiven. Eerder al de 11e NPO Orléans, 2e Gouden Crack FZN én ze won tweemaal de 1e in het Rayon).

Verder in de veiling:

– Twee keer een half broer/zus uit Lichte Super Rossi en Golden Ace. Laatstgenoemde won tweemaal de 1e in het Rayon en werd dit jaar moeder van 008 (4e nationaal Asduif) en 009 (tweemaal teletekst, 5e Asduif WHZB en 1e Asduif Eendaagse Fondspiegel).

– Twee jongen uit Fast Rocket x Dragon Star, beide teletekstwinnaars en ouders van Dragon Girl (teletekstwinnaar en tweemaal de 1e in het Rayon) en Imperial Rocket (teletekstwinnaar en de 1e in het Rayon).

– Twee jongen uit Blue Diamond. Zij is de zus van de 1e WHZB en moeder van meerdere 1e prijswinnaars, zoals Superboy die de 1e NPO won tegen 17.500 duiven. Tevens is ze moeder van Claire bij Maarten Huijsmans en van enkele 1e prijswinnaars in het Rayon, waaronder de 3e nationaal Asduif.

Als 5e Beste Liefhebber van Nederland bij de WHZB probeer je elf duiven van uitzonderlijke kwaliteit aan te bieden. Desondanks krijg je door één van de Nederlandse PIPA agenten het gevoel aangepraat dat het nog niet goed genoeg is. Hmm. De rest zal betere aanbieden, zeker?

Ik heb nog een bon geschonken in de vereniging, maar daar wel bij gezegd dat ze hem tijdens de tentoonstelling moeten verloten, zodat iedereen kans maakt hem te winnen en niet alleen degene met de meeste centen.

Rui voorbij

Op de meeste hokken is de rui voorbij. Hier zijn de meeste jaarlingen aan hun laatste pen bezig en ze zien er weer uit om door een ringetje te halen. Alleen gaat minimaal de helft het volgende seizoen weer door de mand vallen.

Overnachtduiven

De 20 jongen die dit jaar ZLU Agen gaan vliegen staan hier dicht bij de natuur. Hun hok staat altijd open. Bij schemering gaan ze vaak al naar buiten en tegen dat het donker wordt weer naar binnen. Het is alleen om te schuilen, er zit immers alleen een gazen voorfront in. Ze zijn geënt en hebben niet eens een tricho pil gehad. Toch zijn ze schitterend ingepluimd en is de mest super.

We gaan het zien of één van die 20 in staat is om vroeg te vliegen van Agen of dat ze allemaal door het ijs zakken.

Veiling Colijn-Fox

Voor degene die nog versterking zoekt: op https://pbay.be/en/auctions loopt een veiling van goede vriend Peter Colijn of Colijn-Fox met veelal kruisingen van mijn duiven met duiven van Jan Hooymans.

Tip: er zit ook een duivin tussen uit een volle broer van de duif uit New Harry die onlangs alle records brak op de Golden Ten verkoop. Die stond gekoppeld aan een dochter van Super Rossi x Fast Jewel en dat is weer een zus van de moeder van National Rossie.

donderdag 12 december 2019

kweek begonnen

 

Maandag 02 december zijn de kweekduiven bij elkaar gezet. Vorige week, bij het voorkoppelen, mochten ze al een paar uurtjes aan elkaar snuffelen maar vond ik een aantal duivinnen nog niet ‘graag’ genoeg en wanneer ‘n doffer dan begint’ in te hakken, ben ik er snel klaar mee. Dus een week lang de duivinnen wat ruimer gevoerd, de motivatie bakken in de broedhokken geplaatst en zie het was een lust voor het oog. Een enkele duivin verschanste zich nog boven op de motivatie bak en je zag haar denken, wanneer je normaal doet kom ik naar beneden. Om 15.00 uur zette ik de duiven bij elkaar en liet voor deze ene keer het licht NIET branden, zodat ze al snel bij het invallen van de avond rustig werden. De volgende morgen lag alles in de schotels en dat is een fijn gevoel. De volgende dagen stond in het teken de duivinnen leren hun broedhok te ‘vinden’ want je hebt er altijd een paar eigenwijze ‘tantes’ bij. (De doffers hebben een vast broedhok

 

De meeste plichtplegingen zijn nu achter de rug, nog een paar duivenkeuringen te gaan dus alle aandacht kan en gaat naar de kweekduiven. Uiteraard krijgen de vliegduiven ook de nodige zorg maar deze duiven mogen voorlopig nog genieten van hun winterrust. De nieuwe toekomstige weduwnaars zitten op hun afdeling, zo ook de vliegduivinnen dus kunnen de ‘jaarlingen’ wennen en uitvliegen op hun nieuwe verblijf.

 

Verder is het in het duivenwereldje vrij rustig, al zag ik op Facebook een handtekeningenactie voor bij komen, gericht tegen het NPO bestuur en in het bijzonder tegen de voorzitter, het e.e.a. op touw gezet door 2 oud-bestuurders van afdeling 8. Denken zij de sport hiermee een goede dienst te bewijzen? Op facebook mag iedereen schrijven wat hij denkt of voelt. Beetje deskundigheid en nuances zijn vaak ver te zoeken, een groep ‘liefhebbers’ gaat dus weer helemaal ‘los’ en laten voor een beetje nette discussie geen enkele ruimte. Tot mijn verbazing zag ik op de website van onze afdeling dat deze petitie was door geplaatst. Ik heb alle sites van de afdelingen bekeken om te kijken of er meer waren die het onder de aandacht brachten, we zijn vooralsnog de enige.

 

Inmiddels is Sint-Nicolaas met zijn Pieten (in alle types en kleuren) het land weer uit en gaan wij ons opmaken voor de KERSTdagen. December is altijd een bijzondere maand maar dit jaar voor mijn familieleden één van hoop en vrees. Een goed vriend en kampioen zegt altijd, wanneer het grootste leed zich afspeelt op je duivenhok, ben je een ‘gelukkig’ man. Ik moest er de afgelopen dagen regelmatig aan denken.

 

Einde week nog even de handen uit de mouwen gestoken samen met een paar clubgenoten om het clubgebouw ‘spic en span’ te maken voor het komende seizoen, gelijktijdig de kooien klaargezet voor onze jaarlijkse Tentoonstelling op 14 december en zo vloog ’n bewogen week weer voorbij.

 

donderdag 12 december 2019

Niet gedacht, voor wat de prestaties van de duiven betreft, wel gehoopt , of  de  ingeslagen weg omhoog   ingezet in 2018, voornamelijk met de jonge-duiven kan worden voorgezet  in 2019 met zowel de oude en jonge duiven.


Nu terugkijkend op het jaar 2019, immers de kerstdagen naderen, wat ook helpt  het herfstachtige weer, het maakt je toch wat melancholiek ,is de verbeteren van de verluchting een schot in de roos geweest. 


Bij het betreden van de hokken valt het op. De vloer is onder wat voor weersomstandigheden ook, zoals mistig, regenachtig, altijd droog. De duiven  hebben krijtwitte neusdoppen en tonen  bij het loslaten  dat ze graag op de vleugels gaan..Wat ik in het verleden weleens opmerkte, de duiven soms op de grond vertoefde, is  er nu niet meer bij. Ze zitten graag in hun broedhoek of zitje en begroeten me met een vrolijk gekoer.


De prestaties is bij de oud en jong in een stijgende lijn gegaan. 3 eerste prijzen op mijn favorite onderdeel de Vitesse in verenigingsverband. met daarnaast  op ,09-06 1e duif afdeling 6  Duffel ad 6594 duiven. Op 22-6  Roosendaal 4e, 10e ad 6545 duiven .

De jonge duiven, mooie serie,s met zeer regelmatig meerdere binnen de top 10. Als afsluiter een 1e prijs op de navlucht 24-08 Duffel.


Ook niet gedacht, na het neerleggen in maart 2019 van, waarvan ik zeker van overtuigd was, dit was  de allerlaatste bestuursfunctie,. Het vanaf dat moment alleen maar bezig met de duiven en de tuin, voelde aan als een weldaad. Het wegwerken van het achterstallig onderhoud aan  het tuinhuis en het duivenhok was een bijkomende leuke klus. 

Echter, na het mislukken van de fusiebesprekingen met onze zustervereniging in het Helderse. Voelde ik de  noodzaak om de vacante functie van secretaris binnen de duivenvereniging in te vullen. Mijn inziens  vraagt het snel krimpend ledental van onze club, om  een voltallig dagelijks bestuur. Dit om de toekomst  van onze club voor nog enkele jaren veilig te stellen. 



Vrijdagavond met enkele leden om de tafel gezetten, om  de nieuwjaar-bijeenkomst te omlijsten met een kleine tentoonstelling met daarnaast een aantal bijzondere duiven.


De duiven: Als het weer het toelaat gaan ze dagelijks om ca 11.00 uur, los. De dreiging van de kromsnavel is op dit tijdstip ,heb ik ondervonden ,toch wat minder. Na de vliegpartij rap naar binnen, we gaan geen aanleiding geven tot ongewenst bezoek.



Afgelopen woensdag 4 jonge doffers in het vlieghok geplaatst kunnen ze op hun gemak een broedhok uitzoeken. De oude doffers zitten nog even met de duivinnen in het jongeduiven hok. 


Over de ophef op  de sociale media t.b.v het NPO doe ik het zwijgen toe. Ik trek mijn eigen plan, laat me voldoende inlichten over de vooruitgang t.b.v nieuwe constateren.


Tot de volgende schrijfsel.

 
woensdag 11 december 2019

Beste liefhebbers,

Na een roerig jaar is het goed om achteruit te kijken maar vooral ook naar de toekomst.

Inleiding: doelen en vragen
Wij als bestuur van de NPO hebben uw input en creativiteit hard nodig. We zijn immers een kleine organisatie, met een paar medewerkers en die door vrijwilligers wordt bestuurd. We kijken terug op een rijke historie en moeten er alles aan doen, om ook in de toekomst zoveel mogelijk liefhebbers te behouden en als het even kan, ook nieuwe liefhebbers te interesseren voor onze mooie sport.

U zit met veel vragen. Deze vragen gaan niet over de doelen die we met elkaar willen realiseren, zoals:
  1. het behoud van het aantal leden en het aantrekkelijker maken van de sport,
  2. het vereenvoudigen van de administratie (voor, tijdens en na de vlucht),
  3. het versterken van de verenigingen en het behoud van vrijwilligers,
  4. goed verloop van de wedstrijden en organisatie, waarbij fouten en fraude zoveel als mogelijk worden voorkomen.
Er leven wel vragen over de weg ernaartoe (hoe dan) en wat het gaat kosten. Over een aantal belangrijke thema’s informeren wij u via deze brief graag, zodat u over de juiste informatie beschikt.

Een aantal thema’s nader toegelicht

De liefhebber centraal 
Het NPO-bestuur probeert altijd de liefhebber centraal te stellen. Daarbij moeten we rekening houden met allerlei belangen. De professional en de recreant, de snelheid en marathonspeler, enz. Van belang is dat de sport betaalbaar is en blijft. Dit doet de NPO onder meer door het

1) niet-verhogen van de contributie NPO
2) niet-verhogen van de vaste-voet-ringprijzen
3) en het niet-verhogen van de chip-ring prijzen.

Het NPO-bestuur streeft er vanzelfsprekend altijd naar binnen de NPO-begroting te blijven. Dit geldt voor alle thema’s en dus ook voor de organisatie van de Olympiade. De inspanningen zijn er natuurlijk op gericht een prachtig evenement neer te zetten, waarbij iedere liefhebber kan meedoen tegen een alleszins redelijke entreeprijs. Hoe meer deelnemers, hoe mooier het evenement. Er wordt gesproken met externe partijen om dit financieel mogelijk te maken.

Digitalisering en klokken
Het bestuur kijkt vanzelfsprekend naar digitalisering. De sport moet immers mee gaan met de nieuwe tijd. Het bestuur wil bijvoorbeeld, net als u, dat de liefhebbers kunnen beschikken over klokken tegen een zo laag mogelijke prijs. De oude klokken mag u (gewoon) blijven gebruiken, zolang ze voldoen aan de eisen, die nu ook al bestaan. Op dit punt verandert er dus niets. U wordt dus niet gedwongen een nieuwe klok te nemen.

Het ontzorgen van verenigingen 
Het NPO-bestuur ziet ook dat kleine verenigingen het moeilijk hebben. Het NPO-bestuur is bezig met een plan om verenigingen te versterken en te ontzorgen, op al die terreinen waar verenigingen mee worstelen. Het bestuur wil (natuurlijk) dat iedere (!) liefhebber kan blijven spelen, ook als de vereniging nog maar klein is. De oudere liefhebber moet zo dicht mogelijk bij huis de sport kunnen blijven beoefenen. Juist het versterken van de verenigingen is een belangrijke opdracht van het bestuur NPO en dat kan alleen met de positieve inzet van de afdelingen. Wij zullen er met elkaar er alles aan moeten doen om de verenigingen te ontzorgen, te behouden en te versterken.

Oproep
Het bestuur doet een beroep op uw creativiteit, inzet en betrokkenheid. Kritiek houdt ons scherp. Wij doen echter ook een beroep op u om oplossingsrichtingen aan te dragen en u in te zetten voor een functie binnen onze mooie sport. Dat kan als vrijwilliger, als lid van een commissie, of als lid van een bestuur. Via onze website en Op de Hoogte zullen wij de vacatures en profielen met u delen en aangeven hoe u zich kunt aanmelden.

Bestuursverkiezing
Het bestuur bestaat nu uit 4 personen. Op 14 maart 2020 zullen wij een bestuursverkiezing organiseren. Deze zal onder leiding van een extern voorzitter plaatsvinden. Nadere details volgen via email en de NPO site.

Hoe verder?
Mocht u vragen hebben, zorgpunten of andere zaken onder de aandacht willen brengen, neem dan contact op met het bureau NPO via email Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Ook als u zich actief in wilt zetten, schroom dan niet contact op te nemen. Laten we elkaar vinden in de verbinding en net als onze duiven, samen de sport laten vliegen, nu en in de toekomst.

Organisatie
In de laatste weken heeft het bestuur zich vooral ingespannen om van een aantal doelen de weg er naar toe verder te bepalen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Voor de één gaat het te langzaam en voor de ander te snel. Dat heeft geleid tot wijzigingen in het bestuur en spanning in de dialoog met de afdelingen. Dit heeft uiteraard niet de voorkeur, maar hoort nu eenmaal bij de realisatie van de grote veranderingen, waar dit bestuur zich voor inzet. De ambitie is groot en daadkracht wordt gevraagd. In dit proces worden fouten gemaakt, ook door ons. Dat is nooit een doel op zich, maar het gevolg van de vele activiteiten die door het bestuur in gang zijn gezet. Belangrijk is om in die situaties steeds de doelen in de gaten te houden en samen naar oplossingen te blijven zoeken.  

Met onze hartelijke sportgroet,
Namens het bestuur van de Nederlandse Duivensportbond,
 
 
 
Esther Noorderijk
Lid NPO bestuur
woensdag 11 december 2019

Het licht op groen…?
Groen licht van buitenaf op een duif gericht zoekt zijn weg via de hersenen. En bij de mens is het in veruit de meeste gevallen bestemd om de onderlinge hormoonbalans op orde te houden. Maar ik denk dat het bij een duif net even iets anders uitvalt; dat het wel inwerkt op de hormoonhuishouding. Alleen, niet 1-2-3 de prestaties of oriëntatie verbetert. Het is wat mij betreft een lichtkleur dat ze in staat stelt hun eigen specifieke rustmomenten te kiezen. Dus stel dat een melker zijn duiven bijlicht met groen, dat hij/zij hiermee ze iets minder activeert als met roodmagenta licht. Een toepassingswijze zou kunnen zijn na de vluchten om ze weer z.s.m. op niveau te brengen. Is dat de enige toepassingswijze. Nee, maar dat hangt vooral af de opbouw naar bijvoorbeeld een nieuw seizoen. Zo kan ik me voorstellen dat wie niet wil verduisteren, dat die een groene LED lamp gebruikt. Omwille van het drukken van de zogeheten vorm op de hokken. Ik heb hier geen praktische bewijslast voor maar groen licht houdt nu eenmaal graag de lichaamseigen hormoonproductie in balans.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Nieuwsbrief Peter Boskamp

28 december 19
Handige Tips Nu er de laatste tijd zo veel te doen is over de diverse virussen die onze duiven belagen, zouden we haast de ‘eenvoudige ziekten’ van de duiven vergeten. Toch moeten we ook aandacht...

Columnist in Spotlight

10 december 19
Vrije dag, klinkt bijna als een vies woord voor...
29 november 19
Het is zaterdagmorgen. In de verte hoor ik het...
22 november 19
Hoewel ik mij liever met de duiven bezig hou en...
15 november 19
07 november 19
Prijsuitreikingen, ze zijn er weer genoeg in...
01 november 19
Ik kreeg wat vragen naar aanleiding van een...
26 oktober 19
Niet zo'n rare vraag, de titel van dit stuk. Ons...
20 oktober 19
15 oktober 19

Colums in spotlight

Vrienden van Duivenvaria.nl

FKramerCouwehand185x75new Duifvitaal 185x75 Ceeschroevers185x75new Fam Hakvoort Urk185x75 Bedrijfsstempel185x75new Fondclubmiddenlimburg185x75new LouisvZuijlen185x75new StedelijkOss185x75 NPO185x75new GebrDekker185x75new homan pigeonphotography185x75 Fondclubgrootrotterdam185x75new AVergotte185x75new MichelBeekman185x75new AddeJong185x75new AdSchaerlaeckens185x75new CombVerbree185x75new CombvanHeteren185x75new Embregtstheunis185x75new DirkVerleun185x75new duivendirect185x75new Duivenmarktplaats185x75new GJBeute185x75new LeoLronk185x75new Hooymansduivensport185x75new HenkWassink185x75new GerardDekker185x75 pvdewoudvliegers185x75new ZLU185x75new msmduivensport185x75new BannervanAdrichem185x75 Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new

Meest gelezen berichten

In the picture

01 januari 20
Bij deze de 2e serie van 36 prijswinnaars van de vierde vlucht van de 2019 editie.   De...
29 december 19
In deze Riviera hal van de Rotterdamse diergaarde Blijdorp werd jaren aan één de...
23 december 19
Breaking News. Vooraankondiging Totale verkoop Jan Schreurs Nieuw Vennep Één van de...
Kenny De Tobel en Roger van Doorslaer, respectievelijk het jongste en oudste lid van Union Opdorp. “De duivensport is de schoonste die er bestaat”, menen ze.
20 december 19
“Het koeren van een duif, dat is het mooiste geluid op aarde” Geert De Rycke Kenny De...
17 december 19
Hieronder ziet u de foto,s van de feestavond 2019 Klik hier voor...
16 december 19
Dit zal plaatsvinden op 3 en 4 januari 2020:3januari vanaf 19.30 uur (​aanleveren van...
04 december 19
Zo kan je dus ook vertellen GPS 2021 en de trein van de het NPO Bestuur, “We zijn...
28 november 19
Gisteravond was de feestavond van het samenspel tussen PV de Snelpost Ermelo en PV de...
26 november 19
Wie heeft niet eens de wens om een tijdje op een onbewoond eiland te zitten? Ver van...
26 november 19
Stand van zaken GPS2021 Automatisering Zoals in de kop vermeld gaat het in dit verhaal...

Buienradar

Weer

meteobelgie1

 meteofrance1

vliegweer voor duiven1

Uitslagen

Compuclub250x80new

Pigeonvillage250x80new

SBS6tekst250x80new

Afdelingen

Afdeling1 135x40Afdeling7 135x40
Afdeling2 135x40Afdeling8 135x40
Afdeling3 135x40Afdeling9 135x40
Afdeling4 135x40Afdeling10 135x40
Afdeling5 135x40Afdeling11 135x40
Afdeling6 135x40Afdeling12 135x40