Spotlight

zaterdag 06 juni 2020

Wij hebben deze gegevens per mail woensdag 3 juni kenbaar gemaakt bij de KBDB.

Onderstaande de reaktie:
Wij hebben uw e-mail van gisteren goed ontvangen. U zult begrijpen dat het voorstel van vluchtkalender voor de internationale wedvluchten 2020, opgesteld in samenspraak met de Belgische organisatoren, nog dient besproken te worden tijdens een zitting van het nationaal sportcomité en voor definitieve beslissing dient overgemaakt te worden aan de nationale algemene vergadering van de KBDB. Wij zullen uiteraard uw e-mail van 03/06/2020 meenemen naar deze beide vergaderingen, dewelke, met spoed maar binnen de reglementaire termijnen, zullen worden samengeroepen. Wij vragen u dan ook nog enig geduld uit te oefenen.
 



De wijzigingen voor 2020:
  1. Er wordt geen Nationale Marathon en ook geen WESM in 2020 uitgevlogen. Eventueel betaalde deelnamekosten worden terugbetaald.
  2. Er worden geen kampioenschappen vervlogen.
  3. Inzake de asduiven, deze worden wel uitgevlogen.
  4. Duiven zonder chipring kunnen niet ingekorfd worden, het covid protocol voor deze werkwijze is niet waar te maken.
  5. Inzake het seizoen 2020 zal geen Sterrenshow plaatsvinden.
  6. Voor de vluchten die de ZLU straks op haar programma plaatst worden per vlucht 25 ere-prijzen uitgereikt. Op welke wijze en wanneer is voor ons nog niet bekend.
  7. Ruim 2/3 van de periodiek abonnees heeft zich reeds ingeschreven, U laatste kans om  via inschrijving tot 15 juni voor € 10,= het periodiek  te ontvangen. Inschrijvingen na 15 juni zullen i.v.m. de hoge portokosten voor het afzonderlijk versturen € 15,= bedragen.
  8. Het Euregiospel vindt geen doorgang om reden dat er geen volledig programma gespeeld gaat worden en ARGE Euskirchen reeds een ander programma heeft opgestart.
P.S.  ARGE Euskirchen gaat in onderling overleg om ook de KBDB kalender te volgen.

Met sportgroeten,
Hub Wetzelaer, Pr. ZLU vluchten.
vrijdag 05 juni 2020

Zondag 31 mei 2020. Deze week een weekstuk dat gaat over de actualiteit maar niet die van de vluchten. Al verliepen deze vluchten dit weekeinde op veel plaatsen allesbehalve soepel. Zoals ik vorige week ook al schreef lijken de duiven het toch wel iets moeilijker te hebben met veranderingen in de vliegrichting dan altijd gedacht en wellicht speelde ook de Oostelijke wind een rol (waarin gezien de snelheden ook wel een tikkeltje Zuid moet hebben gezeten).

Gelukkig is Frankrijk inmiddels opengesteld dus zullen de meeste afdelingen vermoedelijk zo spoedig mogelijk de sprong naar Noord-Frankrijk maken. Tenzij de Belgische bond deze week alsnog lossingsvergunningen gaat afgeven.

We zitten inmiddels alweer bijna in juni dus enige haast is wel geboden. De start van het jonge duivenspel komt namelijk met de week letterlijk dichterbij. Binnenlands opleren is nog wel even mogelijk voor de meeste afdelingen maar er zal toch wel spoedig enige duidelijkheid moeten komen hoe het verder gaat met lossen in België. Wel of niet.

De tijd vliegt dus, althans dat gevoel krijg ik als ietsje ouder wordend mens steeds vaker. Echter soms gaat de tijd tergend langzaam. Natuurlijk is dit ook slechts een gevoel.

Voorzittershamer 2

Een voorbeeld van een dergelijk traag proces is de vervanging van de huidige NPO-voorzitter en de aanvulling van het bestuur. Dit proces begon feitelijk al eind 2019 maar loopt pas deze week, bijna zes maanden, later ten einde. Aanstaande dinsdag zal er een nieuw NPO-bestuur gekozen worden met een nieuwe voorzitter, Ben Geerink uit Langeveen (Overijssel).

Hopelijk lukt het de ervaren nieuwe ploeg bestuurders om het begin van een nieuw tijdperk in te luiden. Een tijdperk waarin de noodzakelijke stappen gezet zullen moeten worden naar een toekomstbestendige duivensport. Iets waaraan de vorige ploeg bestuurders ook dacht te (gaan) werken. En dit deels ook deed, maar zichzelf duidelijk vergaloppeerde door op te proppen te komen met megalomane projecten en te ingrijpende veranderingen. Zaken die vooral op het conto van de vertrekkende voorzitter konden/kunnen worden geschreven.

Zaken die bovendien niet gedragen werden door de achterban. De gewone leden en vooral ook de kiesmannen, lees de afdelingen. Juist het verliezen van de steun van de afdelingen, feitelijk de hoekstenen van de duivensport in Nederland, werd de NPO-voorzitter fataal. Al is dit woord in deze wellicht iets te dramatisch gekozen.

Het verliezen van de steun van de afdelingen in een periode van iets meer dan 3,5 jaar is overigens best wel opmerkelijk snel. De vertrekkende voorzitter (en de rest van het geïnstalleerde bestuur) kon bij zijn aantreden in het voorjaar van 2016 namelijk rekenen op bijna onvoorwaardelijke steun van de kiesmannen/de afdelingen. Echter deze steun brokkelde echter rap af. De vraag die dan ook voor de hand ligt is, “waar het is misgegaan?”.

Als relatieve buitenstaander denk ik dat er één simpele hoofdreden is voor de vertrouwensbreuk. Het volledige gebrek aan transparantie. In tegenstelling tot hetgeen de nieuwe voorzitter bij zijn aantreden verkondigde was er vooral na zijn eerste jaar nog maar weinig sprake van openheid of duidelijke communicatie. Achterkamertjespolitiek en op eigen houtje handelen bleken spreekwoordelijk voor het beleid en gedrag van de vertrekkende voorzitter. Exemplarisch hiervoor was het negeren van de ledenraad bij belangrijke besluiten zoals bijvoorbeeld de deelname aan het project in Zeeland.

Normaal gesproken bezig ik niet echt zware woorden aan mensen die zich inzetten voor het algemeen (duiven)belang maar het beleid en gedrag van de vertrekkende voorzitter kan simpelweg niet losgezien worden van narcistische trekjes die telkens weer aan het licht kwamen. Een kenmerkend, nogmaals bevestigend, voorbeeld hiervan stond bijvoorbeeld deze week in het voorwoord van OdH.

In zijn voorwoord schrijft de afscheidnemende voorzitter: “Ik zie ernaar uit om weer lekker wekelijks met duiven te gaan spelen. Daar zag het weliswaar een aantal maanden geleden helemaal niet naar uit. Gelukkig hebben we dat ondertussen met de NPO Covid-19 werkgroep, waar ik zelf ook onderdeel van ben, kunnen bewerkstelligen”. De zin “waar ik zelf ook onderdeel van ben” is volstrekt niet-relevant maar toont maar weer eens de hang naar een overgewaardeerd gevoel van belangrijkheid aan.

In dit kader past ook het willen sturen van de uitingen richting de “gewone leden”. Iets dat bij veel mensen in het verkeerde keelgat geschoten is (en zeker bij mij). Het gebruiken van “Op de Hoogte” als communicatiemiddel is/was op zich een goede zaak. Zelfs logisch in deze tijd van digitale informatievoorziening. Echter als er in een landelijk medium geen ruimte is voor onafhankelijke of afwijkende meningen en het slechts een spreekbuis is van de bond dan groeit de weerstand. Vooral de laatste maanden was de communicatie namelijk van een schrijnend, bijna Russisch aandoend niveau.

Hier ligt mijns inziens een uitgelezen kans voor het nieuwe bestuur. Houdt de digitale nieuwsbrief informatief maar ook objectief. Belicht beleidsveranderingen van alle kanten, creëer buiten sociale media een platform waarop voor- en tegenstanders van het te voeren bestuursbeleid hun mening kunnen uiten.

Het voorwoord van de vertrekkende voorzitter deed mij ook terugdenken aan het interview dat ik iets meer dan vier jaar geleden met hem had. Voor een publicatie in Het Spoor der Kampioenen schreef ik destijds een rubriek over vrijwilligers en ondernemers in de sport. De nu vertrekkende voorzitter was juist 3 weken daarvoor gekozen en zat boordevol ideeën en brandde van de energie om aan “zijn klus” te beginnen.

Een stukje hieronder vindt u de vrijwel letterlijke tekst. Een aantal passages heb ik weggehaald omdat ze een beetje te persoonlijk waren en niet relevant zijn voor een terugblik op het gevoerde beleid.

U mag zelf invullen wat er van de voornemens en (beleid)intenties terecht is gekomen.

Terugblikkend aan het einde van, wederom, een turbulent tijdperk in bestuurlijk Duivenland kom ik tot de conclusie dat een aantal aangekondigde zaken is in- of doorgevoerd (organisatie NPO, nationaal vliegprogramma, etc.).

Soms is het niet gelukt om een aantal zaken tot uitvoering te brengen of is het nog “work in progress”, zoals (hopelijk) de roofvogelproblematiek, het ledenbehoud, etc. Ook bleek een aantal ambities duidelijk te zwaar.

Wat mij terugkijkend echter het meest in het oog springt zijn twee meer algemene zaken/indrukken. Allereerst was er reeds drie weken na het aantreden van de destijds nieuwe ploeg al sprake van vergevorderd beleid of in ieder geval beleidsintenties die reeds toen al niet of slechts beperkt gedeeld werden. En deels ook later niet of nauwelijks gedeeld zouden worden (of in een te laat stadium).

Daarnaast is het antwoord op mijn vraag “Waar mogen we het nieuwe bestuur op aanspreken” erg interessant en erg kenmerkend voor hoe het juist niet ging.

“De leden mogen ons aanspreken op het niet nakomen van afspraken. Ik heb het hier dan over zaken als luisteren, openheid, etc. Beloften moet je waarmaken. Niet wachten tot algemene ledenvergadering maar eerder in het proces. Als liefhebber kun je gewoon een fatsoenlijk mailtje sturen en meedenken met goede argumenten en alternatieven. Samen bouwen we het fundament voor de toekomst. Nu zitten we nog in de renovatie maar we moeten ervoor zorgen dat we snel klaar zijn”.

Juist hierin ging het dus na een prima start heel erg mis. Vooral toen na het eerste jaar er echt grote uitdagingen op het pad kwamen of zelf op de hals gehaald werden. De openheid verdween, de antwoorden bleven uit evenals de samenwerking.

Overigens zijn dit ook zaken waarvoor het nieuwe bestuur ook zal moeten waken. “Er gaan zitten en op de winkel passen” is niet genoeg. Dit weet de nieuwe ploeg natuurlijk ook en daarom lijkt het mij verstandig om dit keer wel al direct vanaf de start met een bestuursagenda/beleidsplan naar buiten te treden. Geen verrassingen tussentijds maar juist het gestaag werken aan een breed gedragen plan.

Een plan dat de vertrekkende voorzitter vermoedelijk voor zichzelf wel had maar dat hij niet vroegtijdig kon of wilde delen. Ik geloof namelijk altijd nog wel in de beste intenties waarmee deze wellicht te ambitieuze voorzitter aan zijn klus begon. In mijn ogen is hij echter min of meer slachtoffer geworden van zijn eigen ambities.

Waarbij opgemerkt dient te worden dat de blaam hiervoor ook gedeeld dient te worden. Een gezonde duivensport (voor zover dat nog mogelijk is) wordt namelijk alleen bewerkstelligd als ook de Afdelingen bereid zijn te komen tot nieuwe, gezamenlijk vastgestelde inzichten.

Hierin ligt de grootste uitdaging voor de nieuwe voorzitter, zijn bestuur maar ook de afdelingen. De nieuwe voorzitter en enkele bestuursleden uit zijn ploeg zullen zich dienen te ontwikkelen als echte verbindingskunstenaars. De verschillen binnen duivenland Nederland zijn namelijk nog altijd aanzienlijk. Dit betekent voor de bestuurders minder persoonlijke ambities, de focus zal vooral moeten liggen op meer gezamenlijkheid en verbinding tussen alle partijen.

Dit is naar mijn bescheiden mening geen gemakkelijke opdracht maar wel zeer essentieel. Als dit niet lukt dan herhaalt de geschiedenis zich slechts voor de zoveelste keer en zitten we over een jaar of drie weer in hetzelfde schuitje. Dan heet de nieuwe kop van jut niet Maurice maar Ben.

Artikel gepubliceerd in Het Spoor der Kampioenen in April 2016. Het deel over de voorganger van de nu vertrekkende voorzitter, Dirk Buwalda, heb ik omwille van de lengte weggelaten.

Voorzitters

In het kader van de rubriek ondernemers en vrijwilligers in de sport een bijzondere aflevering over niet zomaar twee vrijwilligers in onze sport, namelijk Dirk Buwalda en Maurice van der Kruk. Een interview met de zojuist vertrokken als de zojuist aangetreden voorzitter van de NPO. Beide heren werden benaderd met een op maat gesneden vragenlijstje waarin ook enige overlapping te bespeuren valt. Het werden aangename gesprekken met een montere ex-voorzitter die ik niet of nauwelijks kende (Dirk Buwalda) en een al even montere nieuwbakken voorzitter (Maurice van der Kruk) die ik in de afgelopen stille seizoenen al eens wat vaker sprak.

Later diezelfde dag sprak uw verslaggever met de nieuwbakken NPO-voorzitter, Maurice van der Kruk, woonachtig in Tiel. Tiel is niet alleen bekend van de beroemde Flipje van de Betuwe maar ook bekend als sterk duivencentrum. Het werd een lang gesprek aan de hand van een aantal identieke vragen, als eerder deze dag gesteld werden aan de oud-voorzitter, maar ook aan de hand van wat nieuwe vragen. Naar woorden hoefde onze nieuwe primus inter parus in ieder geval niet te zoeken. Een ding werd mij duidelijk ik sprak met een gedreven, moderne voorzitter die weet wat hij wil. Hieronder een weergave.

Wie bent u?

Ik ben Maurice van der Kruk, uit Tiel. Inmiddels 47 jaar jong en al 30 jaar gelukkig samen met Iduna van Tuil. Iduna weet van kinds af aan wat er nodig is om te presteren en hierdoor kunnen we prima de duivensport beleven.

Presteren is bovendien gezellig want ’s winters zijn er dan een hoop leuke feestjes. En ja, wij houden van feestjes, we vinden ze zelfs erg leuk, maken dan ook graag gebruik van de ruimte om er gezelligheid in te brengen en die daar waar mogelijk over te brengen op anderen.

Van beroep ben ik Controller in de financiële wereld. Dit omvat leiding geven aan een financieel team en de afdelingen inkoop, ICT, juridische zaken, ect.  Ik ben al in diverse branches werkzaam geweest. De dynamiek van iedere branche en de omgeving waarin deze branches verkeren houdt het voor mij uitdagend. Ook op het terrein van organisatie analyse en marktverkenning speel ik door middel van het geven van adviezen regelmatig een rol. Al deze verschillende aspecten van mijn werk passen ook prima in mijn nieuwe rol binnen de NPO.

Doordat mijn vrouw schoonheidsspecialiste is met haar eigen zaak heb ik ook veel affiniteit met het ondernemerschap. Sterker nog, ben ik feitelijk ook ondernemer dus weet ik ook vanuit dat gezichtspunt wat er op je afkomt bij het leiden van een bedrijf of organisatie. Daarnaast ben ik ook nog politiek actief bij ons in de regio. Hierdoor weet ik ook een beetje hoe politieke en lobbyprocessen in elkaar steken.

Een korte introductie als duivenmelker? Hoeveel jaar zit u al in de sport en wat is uw favoriete spel?

Ik ben in 1981 samen met vader begonnen in Andelst, waar we toen nog woonden. Na een aantal jaren samengespeeld te hebben met mijn vader ben ik in 2008 begonnen op mijn huidige adres. Mijn voorkeur gaat uit naar de programmavluchten tussen 100 – 700 kilometer. Eigenlijk wil ik alle vluchten “winnen” maar dat lukt(e) de laatste jaren niet zo goed …

Wat is uw grootste succes in de sport?

In 2005 speelde ik op de eerste nationale dagfondvlucht vanuit Le Mans de eerste in afdeling 7 tegen 10.200 duiven. Helaas is dat aantal duiven nu gehalveerd. In 2005 had ik ook een superuitslag op de Natour. Het was de beste uitslag in de rubriek “Nadoen” ooit binnen onze regio gerealiseerd met vanaf Strombeek, 1 t/m 13 in de regio tegen een kleine 4.000 duiven. Mijn ambitie is om dit na te doen in 2016, ha, ha. Ook op de Midfond speelde ik al diverse keren een eerste in de afdeling al viel mij op dat dit de laatste keer nog maar was tegen 11.000 duiven. Best veel, maar het waren er ooit 21.000! Ik droom ervan om dit aantal duiven weer terug in concours te krijgen.

Wat was voor u de reden om toe te treden tot het NPO-bestuur?

Hiervoor heb ik feitelijk twee redenen. Ten eerste zit ik al 35 jaar in de sport en wil ik nog graag 35 door jaar door. Omdat ik bang ben dat als we niet iets doen dat dit laatste niet lukt ben ik niet aan de zijlijn blijven staan. Nog niet zo lang geleden maakte ik deel uit van de van commissie Brokking. Deze commissie kwam met een naar mijn mening goed rapport om onze sport en organisatie toekomstbestendig te maken. We zijn echter helaas niet in staat gebleken deze goede ideeën uit te voeren en met de nieuwe ploeg wil ik dit alsnog oppakken.

Ten tweede lijken de kiesmannen en haar achterban anders tegen de sport aan te kijken. De tijd lijkt rijp te zijn om tot de noodzakelijke veranderingen over te gaan.

Waarom ging u op voorzitter?

Er was een nieuwe ploeg enthousiaste kandidaat-bestuursleden bereid gevonden om in het NPO-bestuur plaats te nemen. Hierin zag ik kansen en wilde daar dus wel de voorzitter van zijn.

Ik vind het een belangrijk onderdeel van de voorzittersrol om de mensen te enthousiasmeren, daarnaast zet ik graag de lijnen uit waarbij ik de anderen de ruimte geef om hun eigen verantwoordelijkheden te nemen.

Tenslotte denk ik dat ik in staat ben alle stakeholders goed met elkaar te verbinden. Zowel binnen als buiten de sport want het vliegen met duiven is een precaire situatie. Het “samendoen” in mijn speech na mijn verkiezing tot voorzitter is geen verkoop verhaal. We hebben elkaar nodig om de sport in stand te houden en zullen excessen moeten uitbannen en zelf moeten oplossen. Grote monden op vergaderingen of op de Sociale media helpen niet. Het uitleggen van de sport aan derden die er weinig van begrijpen is geen geringe opgave en we balanceren op een dun draadje ….

Overigens werd ik als voorzitter gekozen op de dag van mijn 47e verjaardag, een mooi cadeau.

Hoe kijkt u naar de toekomst als voorzitter?

Ik zal proberen de zaken binnen de NPO bedrijfsmatig te bekijken. De uitdaging van dit voltallige nieuwe bestuur is de structuur van organisatie aan te passen. We willen komen tot een situatie waarin het beleid gemaakt wordt door het NPO-bestuur dat gefiatteerd wordt door de vergadering met afgevaardigden. Speerpunten van dit beleid, waarvan een aantal zaken nog verder uitgewerkt moeten worden, zijn bijvoorbeeld ledenbehoud, uniformiteit in vliegprogramma, qua puntentelling en spelvormen.

Een ander zeer belangrijk doel is de sport qua kosten betaalbaar te houden. We willen eigenlijk niet dat er mensen met onze mooie sport stoppen omdat ze het niet meer kunnen betalen. Met alle afdelingen in Nederland moeten we dan ook met elkaar kijken welke zaken kosten efficiënter kunnen. Ik denk dan aan ringen, vervoer, etc. Vanuit de organisatie maar met de blik naar beneden, onze leden. Het NPO-bestuur moet besturen en geen ceremoniële rol vervullen zoals nu feitelijk het geval is.

De huidige structuur is dan ook niet meer houdbaar de leden voelen zich niet meer vertegenwoordigd door NPO en de kiesman. Er is geen binding meer tussen de basis en de top. Mede hierdoor zijn er veel problemen maar gek genoeg werd de structuur die dit in stand houdt tot op heden niet veranderd. Dit moet worden doorbroken en daarom moet de structuur echt anders.

Ik hoop dat door mijn inspanningen en die van de andere nieuwe bestuurders meer mensen een rol willen vervullen in onze sport. Er is namelijk veel knowhow in de sport maar de mensen met kennis steken hun kop niet boven het maaiveld uit omdat deze er onmiddellijk wordt afgehakt. Deze negatieve spiraal willen we te doorbreken.

Overigens wordt het hele nieuwe bestuur voorgesteld op de site van de NPO zodat er meer duidelijk is wie de mens/melker achter de bestuurder is. Het is wellicht een goede zaak om niet alleen mijzelf in Het Spoor der kampioenen voor te stellen maar ook de andere bestuurders voor het voetlicht te halen. Dan kunnen ze hun achtergronden in de sport en hun portefeuille uitgebreid toelichten. Overigens hebben we de portefeuilles verdeeld onder de nieuwe bestuurders op grond van affiniteit. Iemand is immers meer gemotiveerd om “ergens voor te gaan” als hij of zij (in ons bestuur zitten helaas geen dames) het leuk vindt.

Al met al wil ik dus een krachtig NPO-bestuur met beleid dat uitgevoerd wordt. Een bestuur dat hierover transparant rapporteert! Hierbij hoort overigens ook een krachtig NPO-bureau! We hebben hierover veel ideeën. We willen dat het bureau zaken voor de liefhebbers en afdelingen gaat faciliteren zodat de werkzaamheden voor de gewone leden en bestuurders eenvoudiger worden. De melkers moeten zich bezighouden met de mooie dingen in de sport in plaats van veel administratie te doen.

Hoe gaat u om met de afname van het ledenbestand?

De krimp zal door de leeftijdsopbouw van de groep duivenmelkers de komende jaren blijven plaatsvinden, maar we proberen te komen tot een vaste basis om van daaruit weer iets te bouwen. De eerste ambitie is om een zachtere landing te creëren qua afkalving van het ledenbestand. We hopen dit te beperken door te voorkomen dat leden stoppen door een niet natuurlijke oorzaak. Toppers stoppen bijvoorbeeld nu door de roofvogelproblematiek. Hierover gaan we in gesprek met diverse stakeholders omdat er totaal geen besef buiten onze sport is hoeveel leed deze vogels veroorzaken. Dat een goede registratie daarvoor van belang is evident. Op basis van feiten wordt het gesprek niet direct eenvoudiger maar geeft je wel een goed instrument.

De kunst is ook om meer jonge kinderen te “besmetten”. Ieder jaar ga ik met een mand duiven naar de lagere school om uit te leggen hoe onze sport werkt. Klasgenoten van mijn dochters vragen dan ook regelmatig of er weer jongen zijn en wanneer ik weer met een mand duiven op school kom?

Daarnaast willen mijn mannen en ik het “wij-gevoel” in onze sport versterken. “Samen”, met bijvoorbeeld teams in de sport, met meer supporters, met misschien zelfs poulen voor buitenstaanders, etc., etc. We willen meer mensen zonder duiven interesseren voor onze sport op grond van het wedstrijdelement en de affiniteit met de dieren. Het moet breder gemaakt worden en de moderne technieken bieden de mogelijkheden hiervoor.

Wat wilt u dit jaar nog realiseren?

Binnen afzienbare tijd willen we een landelijke enquête uitsturen en terugontvangen. We willen weten wat er speelt bij de leden op individueel niveau. Het nieuwe bestuur wil haar leden bij naam en toenaam kennen, weten wat er leeft en speelt plus wat de knelpunten zijn.

Met deze informatie willen we slagen maken om de sport opnieuw in te richten. We denken hierbij bijvoorbeeld aan de verschillende speldisciplines en de besluitvorming hierover. Vitesseliefhebbers moeten besluiten over de Vitesse.

Daarnaast willen we de roofvogelproblematiek in kaart brengen. Een lobby opzetten. Meten is weten. We moeten het breder aanvliegen door samenwerking te zoeken met andere groeperingen met hetzelfde belang, bijvoorbeeld groepen die de weidevogels beschermen. Doordat ik politiek actief ben, ben ik bekend hoe dit soort processen gaat. Het is een lange weg, maar er moet iets gebeuren. Mijn motto is dan ook dat we “vandaag beginnen, anders komen we morgen niet verder”!

Ook willen wij graag zo snel mogelijk de statutenwijzigingen door te voeren (beter bekend als het Olfers-traject). Doelstelling is minimaal één wijziging per jaar door te voeren. Deze wijzigingen moeten toekomstbestendig zijn want de oude statuten zijn gedateerd en de nieuwe moeten 20 – 40 jaar mee. Dit betekenen dus ingrijpende wijzigingen!

Tevens gaan we laten zien waar het team NPO-bestuur en bureau zich mee bezig houden. We moeten de keuken dus opgooien. Liefhebbers moeten kunnen meekijken en meedenken. Ze hebben recht op een antwoord en recht op een oplossing. Sommige oplossingen kosten tijd en ieders individuele probleem is natuurlijk het grootst. De kunst wordt om structurele oplossingen te vinden om individuele problemen te verkleinen. De kunst is daarbij tevens om met oplossingen geen nieuwe problemen te creëren.

We hopen door duidelijkheid en de verandering drastisch minder te hoeven besteden aan juridische kosten, dit geld kan beter naar de sport of de PR of de basisvorming gaan.

Een belangrijk speerpunt is dus ledenbehoud. Als dit lukt zijn we op de goede weg en daarna moeten we proberen leden te werven. We willen dat leden weer enthousiast en trots worden op de duivensport. Dit trekt mensen aan wanneer leden op verjaardagen vrolijk en gepassioneerd over de mooie kanten van onze sport praten. En die zijn er vele!

Wat zijn uw/jullie plannen om de daling in het ledenbestand af te remmen of zelfs te werven?

Bij ons thuis is duivensport echt een familiesport. Dit is ook een van de missies die wij als nieuwe ploeg willen uitdragen. Je kunt de duivensport zoals al eerder aangegeven samen beleven en hierdoor is het bijzonder mooi. Als onze sport mooi gevonden wordt is het ook makkelijker om er gepassioneerd over te praten. Dit werkt dan weer aanstekelijk. Het is onze taak en plicht dit mooie virus over te dragen en andere mensen te enthousiasmeren.  Dan komen deze mensen een keertje kijken, waardoor ze weer meer achtergrond krijgen hoe onze sport werkt.

De kunst is overigens niet om nieuwe melkers te laten beginnen, maar om ze het vol te laten houden. Ik geloof erg in de rol van coaching. Iedere beginneling heeft in mijn ogen een passende coach nodig.  Dat wil zeggen een buddy die helpt als het lastig of moeilijk is. Het beste is als nieuwelingen worden gestimuleerd door oudere melkers. Het probleem is natuurlijk dat onze sport erg individualistisch is,

Persoonlijk zeg ik snel “ja” als iemand mij benadert voor informatie of coaching ondanks mijn toch wel beperkte tijd. Ik stel echter als coach ook een wedervraag aan de startende melker. Ik vraag of ze zich ook committeren als leerling, d.w.z. dat ze er echt helemaal voor gaan. En dat is anders en meer dan alleen luisteren naar een oudere duivenmelker of iemand met veel ervaring. Bij tegenslag moet je er ook als nieuweling één of twee schepjes bovenop doen. Dat is de Proof of the pudding.

Coaching kan overigens ook op afstand plaats vinden en dat doe ik best veel. Het gaat er vaak ook om iemand de spiegel voor te laten houden en vooral doen wat we hebben afgesproken. Anders is het niet vol te houden.

Wat trekt volgens u mensen aan om met duivensport te beginnen?

De omgang met dieren. Het begint allemaal met het houden, verzorgen en genieten van de dieren. Dat wil zeggen de hobby kant, de sport in de achtertuin of op eigen erf. Hierna komt het deelnemen aan wedstrijden en niet onbelangrijk de mogelijkheid om iets te winnen. Dit vereist naar onze mening uniformiteit in kampioenschappen, programma’s, punten, etc.

Dit geeft duidelijkheid en dit neemt vragen maar vooral onduidelijkheden bij geïnteresseerden weg. Nu creëer je alleen drempels doordat nieuwe leden niet meer begrijpen hoe het werkt. Overigens denk ik dat je de uitslagen intact moet houden maar bijvoorbeeld in verschillende leagues tegen elkaar moet spelen en meer gelijkmatigheid door de puntentelling moet creëren. De discussie die nu in alle hevigheid woedt wordt vaak gevoerd door mensen die niet deelnemen aan de wedstrijden of niet tegen deze mannen spelen. 

Waar mogen we het nieuwe bestuur op aanspreken?

De leden mogen ons aanspreken op het niet nakomen van afspraken. Ik heb het hier dan over zaken als luisteren, openheid, etc. Beloften moet je waarmaken. Niet wachten tot algemene ledenvergadering maar eerder in het proces. Als liefhebber kun je gewoon een fatsoenlijk mailtje sturen en meedenken met goede argumenten en alternatieven. Samen bouwen we het fundament voor de toekomst. Nu zitten we nog in de renovatie maar we moeten ervoor zorgen dat we snel klaar zijn.

Het maken van de afspraak is één, het begrijpen is twee en realiseren of ze nog in lijn zijn met de afspraak is drie. De beleving moet eenduidig zijn en dit kan alleen door korte lijnen en bovenal heldere lijnen.

De kunst is daarbij dat we de zelfregulering van onze sport in stand blijven houden! Dit is moeilijker dan velen beseffen. Ook en vooral richting de groepen buiten onze sport!

Hoe gaat u de tijd vrijmaken voor het besturen van de NPO?

Dit is alleen mogelijk doordat mijn vrouw mij hierin onvoorwaardelijk steunt. Iduna snapt mijn liefde voor de sport en begrijpt dat ik hier veel tijd voor vrij maak. Deels deed ik dit al in andere afdelingsfuncties. Doordat ik het hebben van dubbelfuncties niet support en op ons niveau er geen dubbelfuncties in onze sport zijn toegestaan levert het afstoten van deze andere functie weer wat tijd op.

Daarnaast hebben we de tijd mee. Momenteel vergaderen we nog vaak in levenden lijve omdat we elkaar hierdoor beter leren kennen. Om korte lijnen te hebben in het seizoen is er echter al een WhatsApp groep opgericht. Als alles goed op elkaar is ingespeeld kunnen we bijvoorbeeld later met face time vergaderen hetgeen veel reistijd scheelt.

Overigens wil ik nog benadrukken dat ik dan misschien de voorman, de aanjager of de kop van jut van het team mag zijn maar we doen het met zeven bestuurders plus het NPO-bureau.

Tenslotte. Wat zijn uw toekomstplannen met de duiven?

Ik wil, zoals iedereen, meer eerste prijzen winnen. Hiervoor heb ik een plan in mijn hoofd. Ik wil gefocust met mijn eigen duiven omgaan. Veel kan ik hierover nog niet zeggen maar aan het einde van het seizoen zal ik meer duidelijkheid bieden.

Aalsmeer, Michel Beekman

vrijdag 05 juni 2020

Hazeldonk,

Jaja we zijn eindelijk van start gegaan met de eerste wedvluchten van het seizoen. De eerste bedoelingen van de vluchten zijn enkel het registreren van de aankomsttijden, dat dan samengebonden wordt in een vluchtverloop. Een prima alternatief voor menig melker, het spelelement blijft hierbij van kracht. Het telt alleen niet voor de befaamde kampioenschappen. Hier zullen we het voorlopig mee moeten doen en daar mogen we met zijn allen heel blij mee zijn, denk ik. De eerste africhting was vanuit Hazeldonk dat ongeveer vergelijkbaar is met de afstand van Meer. Het was 2x knipperen en het was voorbij. Verre van ideaal voor mijn duiven. Zwaar op de voorhand harde poepjes wind en dan met de grote groepen door kachelen naar het noorden. Iets waar ik elk jaar weer tegenop zie, enkele jaren geleden verspilde ik al een 1e prijswinnaar in de kring op een africhting vanuit Meer. Logisch dat verschillende hokken in omgeving van Dordrecht deze africhting vaak overslaan. Nauwelijks 30km en dan met 15.000 los is vragen om problemen. Echter het begon bij mij na enkele maanden ook gewoon te kriebelen dus twijfelen om niet in te korven zat er echt niet in! Na een miscommunicatie met afdeling 6 werden de duiven gelost om 10:30. Gejaagd door de wind haalde ze snelheden van ruim 100 per uur. Iets wat ik op zo’n kort stukje nog nooit gezien had. En ja hoor uit het Noorden kwamen 3 duiven aanzetten, grote klappen en draaien dan weet je het al. Dit ga ik niet goed maken. Het waren de 950-17, 169-19 en de 276-17 kort gevolgd door nog 2 oude doffers. Ze zaten in een seconde of 15 alle 5 in de klok. Vervolgens werd het een invasie. In een minuut of 3 zaten er 20/36 in de klok. Te weinig geleerd dacht ik al, de jaarlingen zijn relatief stom dus hebben echt wel even een paar vluchtjes nodig om er helemaal doorheen te komen. De andere duiven waren voor het afslaan bijna allemaal thuis. Dat ik niet vroeg zat in het concours had ik wel een beetje ingecalculeerd. Vluchten zat en geduld hebben, de beste verliezer zal er uiteindelijk komen. Duivensport is over het algemeen veel incasseren en vooral sterker terugkomen.

IJsselstein,

De vlucht vanuit Oost-Brabant liep even anders dan we gehoopt hadden. Nadat de Belgen nog even dwarslagen had de afdeling besloten om naar het Zuidoosten te rijden. Een logische gedachtegang en de enige optie om kilometers te maken in eigen land. Later in de week werd wel bekend dat we de week na Ysselstein wel Frankrijk in mogen of zelfs in Quievrain mogen staan. Wie had dat durven dromen enkele weken geleden?

Strakblauw, vreemde vluchtlijn en een harde wind. De duiven hadden het erg lastig met deze omstandigheden. Door de wind zijn ze massaal naar de kust getrokken en met grote koppels richting het noorden geklapt. Hier in Sliedrecht heeft het tot een uur of 15:00 duiven gedruppeld, daarna was het muisstil. Het was te warm en de duiven waren het zat. Ik miste er ‘s avonds nog 8 van de 36! Waaronder mijn beste dagfondduivin van vorig seizoen. Tja jullie mogen wel weten dat ik er toch slecht van geslapen heb. Vroeg de wekker gezet en de nakomers opwachten dan maar. Ja hoor daar zat de 148-19 op me te wachten. Koerend voor het duivinnenhok zat meneer zich uit te sloven voor de dames. Dat gaf hoop! Vervolgens een half uurtje later zat IJzeren Rinus van Jos Nijman op het hok. De duiven hadden gevlogen maar niet geleden! Ze waren zaterdag op tijd gestopt met vliegen en hadden een rustig plekje opgezocht. Enkele minuten later kwam de Late Jos aangestormd, gek dat er nog zoveel prik op zat! Hij kneep van grote hoogte naar beneden in een keer op de plank. Later in de ochtend arriveerde mijn oude dagfond duivin nog en haar zoon ‘’Edje Junior’’. Pff, wat een opluchting…en zo had ik voor half 9 al 5 duiven thuis gehad van de 8 die ik miste. Een echte spekkoper als ik mijn omgeving op de app moest geloven. De duiven kwamen slecht na. Verschillende topliefhebbers hebben duiven ingehouden of niet gespeeld, ieder zijn keuze, maar de

duiven die hiervan thuiskwamen hebben super veel geleerd! De laatkomers heb ik voorzien van een herstelcapsule van Gert-Jan Beute. ‘s Avonds stond de geplande Belga Magic op de planning, die ook zonder laatkomers/raar verloop gewoon uitgevoerd wordt. Gewoon elke 4 weken steek ik zo’n pil op.

Dat vluchten als Ittervoort en Reusel een beter verloop kende vind ik niet zo gek. Als je kijkt op de kaart, liggen die plaatsen veel meer op de oorspronkelijke vlieglijn dan IJsselstein. Hierbij een kleine afbeelding die mijn gedachte meer in kaart brengt.

Blauwe lijn: Reusel-Almere

Zwarte lijn: Ittervoort- Oosterhout

Rode lijn : IJsselstein-Sliedrecht

De splitsing die de rode lijn betreft, zijn de bestemmingspunten van de afdeling 5.

Duiven waren erg nerveus bij thuiskomst. Toen ik zag dat het een 2 jaarse fondduivin betrof die als eerste huiswaarts was gekeerd, wist ik genoeg. Het wordt een lange duivendag. Fondduiven zijn veel rustiger, jakkeren niet in de grote koppels en komen in hun uppie naar huis. Vandaar dat de marathon mannen het concours op rolden. De 2e duif was de 130-19 de kruisborst. Als een stipje kwam ze naar beneden. Alleen daarna alsmaar rondjes draaien en vliegen. Wel eentje waar ik nog veel van verwacht! Het is een duif aan moeders kant van Elkhuizen x het oude soort van de super 99 van Comb. Strijker. De winnaar van het weekend was Comb. van Helden. Van harte mannen met de 1e prijs keurig gedaan! We gaan door naar volgende week!.

vrijdag 05 juni 2020

zaterdag 04 juli 2020

 

op mei 30, 2020 Geen opmerkingen:

Dit e-mailen BlogThis!Delen op TwitterDelen op FacebookDelen op Pinterest

vrijdag 29 mei 2020

de week rond...............

 

DE WEEK ROND………

Het is zondagmorgen vroeg, ik heb mijn dagelijkse rondje lopen halverwege afgebroken en ben op een draf huiswaarts gekeerd. Te koud gekleed en er kwam een flinke bui aan en om nu verkleumd en drijfnat thuis te komen is niet fijn. Wat dat betreft was het zaterdag een stuk beter tijdens onze trainingsvlucht, zelf zag en benaderde ik het niet als een trainingsvlucht. Wanneer je bij de compuclub kijkt, kan je constateren dat er nogal wat clubs de bestanden niet hebben ingestuurd, of misschien zijn de duiven wel niet over de antenne gegaan. Clubs/leden zullen daar wel een reden voor hebben maar dit jaar telt geen enkele vlucht voor een kampioenschap dus voor mij is elke vlucht een ‘wedstrijd’. Natuurlijk hoop ik dat wij dit jaar nog toekomen aan een paar mooie DF vluchten en daar wordt in de begeleiding/verzorging nog steeds rekening mee gehouden maar zolang nog niets zeker is, probeer ik alle vluchten een vroege duif te pakken.

Vorige week werd maar weer eens duidelijk dat je de vluchten Roosendaal en Vuren niet met elkaar kunt vergelijken, ondanks het gelijktijdige tijdstip van lossen. Het afstand verschil (30 km), de geografische ligging, zorgden voor een enorm verschil in snelheid. In kring 2 kun je dit prima zien, een liefhebber wiens duiven (gezien de afstand) in Roosendaal werden gelost pakt door die hoge snelheid ondanks 30 km meer, het hele podium. Stof tot nadenken, ook al is het een vlucht om den keizersbaard

.

Maandag was het ‘n dag dat ik de manden met jonge duiven (de duiven waren zondagavond al in de mand gestopt) in de vroege ochtend in de auto plaatste om ze op een 20 km te lossen. Strakblauwe lucht, noordwestelijke wind en een zonnetje. Prima africhting! In de loop van de middag werd ik gebeld door Het Spoor der kampioenen, Rob Coort wilde graag weten hoe ik de vlucht had ervaren maar ook hoe de voorbereiding was geweest. Leuk gesprek en binnenkort een stukje in “Het Spoor”.

Maandag is ook altijd de dag dat ik naar de weerberichten kijk, nu weten wij allemaal dat er nog wel wat kan veranderen maar meestal niet veel. Het lijkt erop dat zaterdag de wind uit de oosthoek gaat waaien, dat brengt meestal ook warm, droog weer met zich mee. Zuidoost is best tricky, dat is nu ondertussen wel algemeen bekend, maar enkel oost en noordoost daar heb ik geen probleem mee. Gewoon zo vroeg mogelijk lossen en aangezien de Zeeuwen en Zuid-Hollanders van uit een andere richting gaan lossen (oost Brabant) is het een ‘must’.

Vorige week zaterdag bleven er 2 jaarlingdoffers achter van Roosendaal. De duiven waren prima in orde zo ook deze 2, dit is dan ook de reden dat ik al snel zeg ‘die kunnen het niet’ einde verhaal. Zaterdagmiddag word ik gebeld door een liefhebber uit Zierikzee dat hij een duif heeft opgevangen. Afgesproken dat de doffer maandag, nabij Rotterdam, gelost zou worden en om 9.00 uur zit mijnheer al op de plank. Broer Peter kreeg een paar duivinnen thuis die redelijk gekneusd waren en de volgende dag slecht omhoogkwamen. Maandag word ik opnieuw gebeld door een liefhebber uit Zeeland en wel uit Oost-Souburg, de andere doffer was daar binnengelopen. Waarom zijn die 2 duiven niet vertrokken en vallen zij beide in Zeeland ’n hok binnen. Vooralsnog ga ik ervan uit dat ze het “niet kunnen”.

Dinsdag, begon met een prachtige ochtendnevel. De duivinnen stormden het hok uit, behalve de gewonde duivin deze probeer ik voorlopig nog in het hok te houden om bij de andere duivinnen het ritme/snelheid erin te houden. Zelf trek ik dan voor ruim een uur de polder in en bij terugkomst vliegen ze vaak nog om huis maar dat is geen garantie dat ze nog niet op het hok hebben gezeten. Het boeit mij niet, één fluitje en ze rollen naar binnen. Hierna gaan de jongen eruit, om 11.00 uur worden die binnengeroepen, zodat de andere jongen (2e hok) naar buiten kunnen, deze mogen buiten blijven zolang ze willen. Tegen 16.00 uur gaan de duivinnen er wederom uit en na 17.00 uur de doffers. Verder laat ik het bad op dinsdag van afdeling naar afdeling gaan. Dinsdag is bad dag. Lekker relax met volop tijd en aandacht voor de kleinkinderen.

 

Woensdag, herhaalt het schema zich (van zondag t/m donderdag gelijk) Woensdag ook de dag om via de app de hoeveelheid duiven op te geven voor de inkorving. Dinsdagavond las ik op de mail de brief van de afdeling over het vervolg van het programma. Voorlopig dus van week tot week bekijken maar woensdagmiddag komt het bericht WE MOGEN FRANKRIJK IN!! Voor de duidelijkheid België nog niet. Kunnen er toch plannen gemaakt worden!

Het goede doel zong er al over! Ik zou zeggen voorlopig overslaan…………….

'k Heb getwijfeld over België
Omdat iedereen daar lacht
'k Heb getwijfeld over België
Want dat taaltje is zo zacht
Ik stond zelfs in dubio
Maar ik nam geen enkel risico
'k Heb getwijfeld over België
Het stond zelfs in dubio
Maar ik nam geen enkel risico
'k Heb getwijfeld over België

Donderdag, keek ik toch nog een keertje naar de voorspellingen, het lijkt zaterdag een mooie warme dag te worden met de wind uit de oosthoek met een beetje noord (O.N.O.). Totaal andere omstandigheden dan vorige week, kijken of ik nu ook een duif op tijd kan pakken. De gehele week is het lekker weer geweest met een windje uit het noorden altijd opvallend dat door die droge lucht de duiven eerst naar de drinkbak lopen en met lange tanden naar het eten kijken. Vandaag de jonge duiven opnieuw een oefenvluchtje gegeven met een prima verloop.

De 11 jonge duiven van hok 2 gaan om 11.00 uur los en haal ik rond 14.00 uur binnen, tenminste de duiven die dan aanwezig zijn. Mijn duivenvriend Steef kwam even langs en bij het weggaan om 16.00 uur vertelde ik dat er pas 8 terug waren. Zonde Jos want wat zien die duifjes er geweldig uit, zou jammer zijn wanneer die achter blijven. Ik antwoorde stoer dat het regelmatig voorkwam en dat woensdag er nog één om 19.00 uur thuiskwam. Om 18.00 uur nog steeds 3 weg en begon hem nu toch wel te knijpen, om 19.00, rond 20.00 en om 20.45 kwamen de laatste thuis. Compleet afgevlogen en één gewond. Ik wil ze laten zitten voor de nalijn maar begin te twijfelen………deze duiven hoef je niet af te richten.

 

Vrijdag, vanavond gaan er 15 doffers en 23 duivinnen mee naar Roosendaal…………

zaterdag 30 mei 2020

THE DAY AFTER

 

The Day After,

 

Vrijdagavond zijn er in Heemskerk weer tegen de 1100 duiven ingekorfd, waarvan er 841 in concours staan. Ook deze keer verliep het inkorven prima en rond 22.00 uur kwam de wagen al aanrijden om de duiven op te halen. (Deze keer de wagen van kring 1) Een uurtje eerder kwam er ook al ‘n wagen, (prachtig handzame auto) van afdeling 5 maar deze kwam legen manden brengen!

 

Zaterdagmorgen was het al vroeg prachtig weer met nog een kalm oostelijk windje, later wat steviger met wat noord er in. Om 8.00 uur geen berichtgeving, taal noch teken dus nog maar even voor een wandeling de polder in, om 8.15 een appje van de club duiven los 8.00 uur dus snel huiswaarts gekeerd. (Dit kan echt beter, je kunt eerder en wat meer vertellen, o.a. waar je staat, gelijk handig met de juiste coördinaten en wat je voornemens bent!)

 

Wij stonden met zijn drieën in de lucht te turen en plots hangen er 2 boven het hok. Je ziet gelijk dat het doffers zijn en die klapwiekten (helaas) nog de nodige ererondes, mooi om te zien maar slecht voor het hart. De duiven volgen elkaar in een rap tempo op en met 20 minuten zitten er 36 van de 38 in de klok. Je kijkt op de verengingsapp en je ziet dat je er aardig bijzit. Broer peter pakt de eerste maar blijkt later…… hij maakt een topuitslag.

In de club tegen 841 duiven peter Nijman 1-2-4-5-7-8-9 enz. Kuilman Zwanenburg 3 enz. Gerard Twaalfhoven 6 enz. Comb van Vliet-Paap 10 enz. Comb Zoontjes 11-13 enz. J.A. Nijman 13-15 enz. Peter Beentjes 14e enz.

 

In de kring maken wij (de club) ondanks de O.N.O. Wind een prima uitslag te beginnen met de 5e plaats.. (Peter Nijman)

 

 

Wanneer we verder rondkijken en horen hoe de duiven elders vallen, blijken er ook nogal wat duiven later en onregelmatig thuis te komen. De Nijmannen en zeker mijn broer mogen niet mopperen, al moeten die van mij er wel een tandje bijzetten.

donderdag 04 juni 2020

donderdag, mei 28, 2020

Op naar Frankrijk

 
Wat een goed bericht, gisteren via de sociale media kanalen!
Met wat spelregels kunnen we dooooooor Belgie, en lossen in Frankrijk op een officiële losplaats.
Dag België, Hallo Frankrijk!

Zeeland gaat al naar Niergnies.
Onze afdeling gaat vanaf volgende week Frankrijk in!

mooi zo!

Op eigen hok heb ik zowel bij de doffers, duivinnen als bij de jonge garde duiven die al eerder dalen. Ik vind dat verschrikkelijk. Die trekken de ploeg naar beneden. Half uurtje is matje voor deze snellere dalers bij de ouden. Ik moet aan de bak om ze eruit te vissen of ook deze langer te laten trainen!

Jongen vorig weekend geënt tegen pokken.
Dit weekend weer een keer mand en wie weet maandag wel eens de eerste x lossen.

Eerste keer 2020 zit erop!

 
Het was iets meer dan 40 km, Hazeldonk.
W5 en best onstuimig daardoor . Los om 10:15. De eersten op 10:50 bij JP, 3 tegelijk.
Hier vanaf 10:51 op een leuk tempo. De laatste was er pas na 17:30. Had flink meer km's gemaakt. Ervaring kwam voorop, die lieten zich niet gek maken.

Filmpje gezien van de lossing. Dat was onverantwoord.
Draden, palen en vrachtauto's in de zeer directe nabijheid heeft duiven gekost!
NPO en lossers van afdeling 5, schaam je.

Op naar volgende week. Deurne en daarna Sittard.
Ik hoop toch echt dat we snel België en Frankrijk in mogen.
 
woensdag 03 juni 2020

             30 mei net thuis na rare vlucht Neeritter


Programma’s

Voor de zoveelste keer worden of is het vluchtprogramma veranderd. Of we dit jaar alleen maar africhtingen mogen houden weet men nog niet. Misschien is het zo veranderd en kunnen we weer een gewone vlucht houden en normaal inkorven en ook met de liefhebbers een praatje maken met een bakkie koffie. We zullen het af moeten wachten en ons nu aan het protocol moeten houden. Bij ons in de club gaat het eigenlijk best goed. Alleen dus bijna geen contact met de andere liefhebbers. Met inkorven is het dat de ene weg gaat en de andere er aankomt. Zo gaat het tot alle duiven in de mand zitten. Over programma’s gesproken , op de televisie is ook niet zoveel te bekijken. Wel nog wat over de vroegere Boer zoekt vrouw , verder de familie Neiland en de Voice. Ik vind niet dat bij de Voice Sanne en Anouk de beste hebben laten doorgaan. Maar goed , ik heb er geen kijk op denk ik dan maar. Net zo min als het aanwijzen van de bovenste drie. Nu geef dat niet met alleen het maken van een aankomstlijst. Toch wil ik het wel proberen. Als je één echte topper heb is het eenvoudig natuurlijk. Maar die heb ik nu nog niet , maar wat niet is kan altijd nog komen. Hoop doet leven zeggen we dan maar en blijken later dromen geen bedrog.

Corona

De pedicure van de vrouw had onlangs hevige buikpijn. Ze kon niet naar de dokter was gesloten. Na enkele dagen lag ze op de grond te kreperen van de pijn. De huisartsenpost gebeld en er moest hemel en aarde worden bewogen om te komen. Daar aan gekomen direct het ziekenhuis in. Wat bleek de blinde darm was gebarsten. Gelijk geopereerd en een week in het ziekenhuis gelegen. Toen ze enkele dagen thuis was kreeg ze te horen dat de zuster die haar had verpleegd corona had. Dus met het hele gezin 14 dagen binnen blijven. Had haar man er niet op aan gedrongen om naar de dokterspost te gaan dan had het heel anders kunnen aflopen. Dit is zomaar een geval en zo zullen er nog veel meer zijn. Ook mensen die toch maar niet naar de dokter zijn gegaan en waarvoor het nu te laat is. Dan denk ik zijn de gevolgen om alles te sluiten niet erger dan de kwaal. Deze pedicure kan het na vertellen maar hoeveel kunnen dat nu of de komende tijd niet.

Op eigen hok

Alle 55 duiven zijn mee gegaan naar Neeritter 93 km dit ligt in Limburg tegen de grens met België. Er waren veel lossingen daar in de omgeving gepland. De onze werden om 8.45 uur gelost met hier een staal blauwe hemel , 17 graden en een oostelijke wind. De eerste kwamen redelijk en daarna kwamen ze zoals gewoonlijk achter elkaar maar wel met hele grote gaten er tussen. Om 12 uur moest ik er nog 14. Hoorde om 14.00 uur nog 4/13 , 10/41 , 12/49 en toen zelf nog 10/55. Van deze 10 waren 5 die vorig jaar enkele natour hebben gehad. De andere 5 waren ook jaarlingen. Dus toch te weinig ervaring en kilometers gehad vorig jaar ? Ik begin er wel aan te denken. Als ik bij de compuclub kijk is het bij andere afdelingen wel goed gegaan. Bijvoorbeeld in afdeling 8 draaide vele liefhebbers in 10 minuten tijd de helft van de ingekorfde duiven uit Maastricht. Zijn de onze tussen andere duiven gekomen ? Iedereen dacht wat is er met onze duiven gebeurd anders kan het nooit zo zijn dat van een vluchtje van onder de 100 km er zoveel duiven uren later nog moeten komen. De eerste hier was een late van vorig jaar gelijk met een oude overnachtduivin. Als dat je eerste duiven zijn is dat normaal gesproken niet goed en dat bleek later ook wel. Toch begonnen we nog met de 21e en 23e duif van de 735 deelnemende duiven. Zaterdagavond waren er hier nog 7 onderweg. In heel de club waren er verschillende die er een overnachting van hebben gemaakt. Een goede leerschool voor de overnachters. Negen uur zondagmorgen waren er 2 bij gekomen , nog 5 te gaan. Goede gezondheid en hou je haaks.

mail  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.                                                                                                     http://www.addejongheukelum.blogspot.nl/

woensdag 03 juni 2020

Het is nu nog voor 7 uur op deze prachtige Pinksterzondagmorgen als ik deze woorden aan “het papier” toevertrouw. Ik heb net de eerste mooie uitslagen van gisteren op facebook voorbij zien komen en het geweldige vluchtverloop hier en daar.Hier in Krimpen a/d Lek en met mij bijna alle programma spelers in mijn regio hebben dat gisteren heel anders ervaren. Er is gisteren iets goed mis gegaan met onze duiven en dat hebben we geweten ook. Heb net even een praatje met buurman Arie gehad en hij mist nog 1/3 van zijn totaal ingekorfde oude duiven. En zijn duiven waren (net als mijne)super in orde en trainde met mijn duiven samen makkelijk 2 x een uur (en langer) op een dag. Er zijn hier in de regio nog heel veel goede duiven niet thuis. Bij mij waren er gisterenavond nog 9 niet thuis van de 65 ingekorfde duiven.

Wat er gebeurd is kunnen we een beetje aflezen aan de uitslagen. 90 km met dit mooie weer moet voor geen enkele duif een probleem zijn, al los je ze in Roodeschool. Maar de combinatie van een aantal factoren heeft er voor gezorgd dat snelle programma duiven (jagers) met de wind op staart in een grote massa duiven omhoog zijn gekropen en door de afwijkende vluchtlijn gigantisch door gekacheld zijn. De overnachtfond duiven hadden totaal geen enkel probleem met dit vluchtje en vielen overal met bosjes of  er niets aan de hand was. Ook bepaalde regio’s zoals Oudewater schijnen veel minder problemen te hebben gehad dan hier. We kunnen het een beetje vergelijken met een Zuidoosten wind op de normale vlieglijn. Snelle duiven in vorm kruipen omhoog en kachelen door tot aan ver in Engeland toe. Maar niet inkorven was voor mij geen optie met dit prachtige weer. En elke duif krijgt een keer met deze omstandigheden te maken. En diegene die ze nu thuis hebben gehouden komen ook nog aan de beurt. Die stelling durf ik na meer dan 50 jaar duivensport wel te lanceren. Duiven die nu een keer diep gegaan zijn ,zijn helemaal wakker voor het hele seizoen. Hopelijk keren er vanmorgen nog wat duiven terug en anders moeten we het doen met de duiven die deze selectie wel hebben overleefd. Zo simpel is duivensport en hier moeten we het doen.

Zaterdag morgen waren we met een behoorlijke pijnlijke knie op gestaan en ook had ik door die knie knap slecht geslapen. Na het inkorven Vrijdag avond was ik nog even met Donna gaan fietsen. Op de terug weg gingen we samen voluit door de laatste bocht en daar lag midden op straat een kat. Deze kat bleef liggen en Donna liep rechts van mijn fiets en de kat lag links. Donna ging voor mijn fiets langs en ik dus over de kop en werd met 20 km per uur op de straat gelanceerd. Dit voor de 3e keer dit jaar ,ik kan aardig val breken maar de eerste klap op de grond komt toch aardig aan en de impact op je knie ook. Maar het mooie weer en de duiven die werkelijk super goed waren maakten dat we toch met veel verwachtingen op onze duiven stonden te wachten.

Nadat Nico en Jochem waren gearriveerd kon het feest beginnen. Dachten we en de eerste tekenen waren ook goed. Toen we wat duiven in de lucht heen en weer zagen trekken vermoedde we dat dit duiven waren van de eerdere lossingen en wisten we dat we binnen 10 minuten duiven zouden krijgen. Nog geen twee minuten later zagen we een stip aankomen precies uit de lijn waar we duiven vandaan verwachtte en met haar speciale manier van vallen en de daardoor gevolgde draai over ons hok zagen we al snel dat Sara weer mee deed dit jaar.

Na een jaar niet uitvliegen en alleen kweken ,en amper weer opnieuw geleerd dit jaar, vloog ze vorige week al weer prijs op de razend snelle Hazeldonk (45 km). En nu op deze aparte vlucht geeft ze weer gelijk haar visite kaartje af door gewoon weer de 7e te winnen (als 1e getekende) tegen 3897 duiven in Gouwe en Ijssel. Wat een bijzondere duif is dit toch. Dan even later komt er een bonte jaarling duivin die verleden jaar absoluut de slechts presterende jonge duif hier op het hok was. Dan denk je nog dat is geluk maar als even later nummer 3 een vale is die verleden jaar ook amper prijs vloog dan vraag je jezelf toch af waar zijn mijn andere goede duiven.

We kijken bij ons richting Zuid en daar zien we soms duiven vallen maar nu bleven daar duiven vallen, de een na de ander zagen we daar vliegen en dachten dat die bij Rodenburg thuis hoorden. We snapte er geen hout van, bij ons viel amper of geen duif en daar vlak bij ons oude clubgebouw bleven maar duiven vallen. Toen we om 11 uur afgingen slaan hadden we nog niet de helft thuis en we waren in goed gezelschap. Mijn grootste concurrenten in de club hadden het zelfde probleem en misten ook nog heel veel van hun beste duiven. De duiven die we op het dorp hadden zien vallen bleken van Jaap Burgraaf te zijn geweest. Een prima overnachtspeler die zijn jaarlingen afgelopen jaar slechts een paar keer op de na lijn heeft gehad. Jaap zat met zijn eerste duiven ook gewoon aan de kop van Gouwe en Ijssel. Dat is het mooie van de duivensport, je hebt niet alles in de hand. Na het afslaan leek het wel een marathon vlucht en veel van mijn allerbeste duiven verleden jaar kwamen eind van de middag pas thuis en enkele zelfs tegen de avond. We moeten er nu nog 6. En we gaan weer aan het werk zodat onze duiven volgende week weer top ingekorfd kunnen worden voor Niergnies. Jochem belde me net met de vraag of alles al thuis was en we namen de vlucht nog even door samen. Hij vertelde me dat ondanks het vreemde verloop en de teleurstelling Sara voor hem de dag compleet goed had gemaakt. Zijn laatste woorden vanmorgen voor hij ophing waren. “Ik kreeg kippenvel over heel mijn lijf toen ik Sara weer aan zag stormen, ongelooflijk wat een duif zo’n duif vergeet je je hele leven niet meer”

Fijne Zondag allemaal,

Martin.

dinsdag 02 juni 2020

VLUCHTVERLOOP HOEKSCHE WAARD EO V22 YSSELSTEIN MET 4305 DUIVEN OP 30-05-2020 OM 08.10 U.

RAYON OOST 2082 DUIVEN.

GROEP A 876 DUIVEN

GROEP B 1206 DUIVEN

RAYON WEST 1625 DUIVEN.

GROEP A 589 DUIVEN

GROEP B 1036 DUIVEN

Klik hier voor gehelen verloop

dinsdag 02 juni 2020

In alle rouwadvertentie staat onderaan ín ‘besloten kring’. Twaalf man bij een crematie van een geliefde dat maakt het nog droeviger als dat het al is. Waar dringt de werkelijkheid van verdriet zich zo wreed op? Dat is in het rouwcentrum van de uitvaartverzorger en in het crematorium. Wereldwijd zijn door het corona nu al 300.000 doden gevallen. Het schokt altijd als je in de krant opeens een overlijdensbericht leest dat de vrouw van een duivenvriend en clubgenoot is overleden. Dat las ik onlangs in “de Limburger”. Onwillekeurig denk je dan dat het coronavirus daar de oorzaak van is. Het medeleven met dat grote verlies wat mijn duivenvriend was overkomen dat drong zich bij me op. Maar tevens maakte het me ook nieuwsgierig. Zou Cato, zo heette de vrouw, door het corona aan haar einde zijn gekomen? Daar ik wist dat ze over enige jaren terug door een “ Tia” werd getroffen en ze met haar ouderdom van 78 jaar bij de gevaarlijke groep hoorde, deed het me denken dat ze het zoveelste slachtoffer van de heersende epidemie was geworden. Het trok me in twijfel of ik een condoleance kaart naar de familie zou sturen, ofwel dat ik persoonlijk mijn medeleven bij hun thuis zou gaan betuigen. Ik koos voor het laatste hoewel ik wist dat het verdriet bij de familie nog heel vers en scherp was. De zon die scheen in een schuine baan over de oprit van het huis toen ik daar met mijn auto halt hield. De stilte die er heerste die deed me voelen dat de rouw tegen de gevel van het huis aan beukte. Ik trof er mijn duivenvriend aan die zich teruggetrokken had op zijn eigen eilandje van verdriet. Omdat rouw geen regels kent doet iedereen dat op zijn eigen manier en in zijn eigen tijd. Dat merkte ik ook bij mijn duivenvriend. Hij koos er voor om zich de eerste tijd zo veel als mogelijk van de buitenwereld af te sluiten. Zijn kleine kolonie duiven op zijn eveneens klein duivenhok die verdoofde enigszins zijn pijn. Ik kwam niet alleen binnen in ’t huis van mijn duivenvriend maar ook in het diepste van zijn eigen binnenste. Hij verteld me tussen snikken en snotteren door dat zijn vrouw door een hersenbloeding is komen te overlijden en hoe haar uitvaart is geweest. Niet alleen het overlijden van zijn vrouw vond hij intriest maar nog meer omdat het werd vergroot doordat ze in een “ besloten kring “ afscheidt van haar moesten nemen. Het was een rouwstoet van niks. De hal van het crematorium was kaal en er heerste een doodse stilte. Ook geen nazit met een bakje koffie en vlaai en napraten of herinneringen oproepen. Mijn vriend had het anders gewild. Zijn vrouw was bij velen geliefd en als de corona er niet was dan zou de ruimte in het crematorium bomvol zijn geweest. Maximaal twaalf man op de uitvaart. Hij telt op zijn vingers ‘met hem zelf waren het zijn kinderen met aanhang en kleinkinderen en een paar nichten die het twaalftal gestalte gaven. Samen hadden ze bij haar gestaan in de kamer van het “hospice” en in het crematorium. Met niemand anders er bij om hun te troosten. Kan het nog erger? Op de kast lagen veel rouwkaarten als bewijs dat de familie omringd was door mensen die zeer met hun smartelijk verlies meeleefden. Ik was er bij toen er een dame aan de deur klopte die persoonlijk haar medeleven kwam betuigen. Haar ogen waren nat terwijl ze met een ingetogen stem haar condoleance deed. Ze wilde dat doen met een knuffel maar dat mocht helaas niet. Haar omarming zou mijn duivenvriend veel troost geboden hebben. Ik moest het ook laten met hem “veel sterkte” te wensen en er aan toe te voegen dat zijn duiven hem hielpen om zijn verdriet te verwerken. Zo zal het zijn want ik heb het zelf ervaren.

Pie.

Nieuwsbrief Peter Boskamp

31 mei 20
  Nog even over vaccins Als ik zie hoeveel vragen ik binnen krijg over vaccins, dan lijkt het me nuttig hier opnieuw even aandacht aan dit onderwerp te besteden. Er is veel te doen in vaccinland. Niet in...

Columnist in Spotlight

27 mei 20
  Land besproeien bij de buren Droogte Wat is het...
20 mei 20
     Jongen 2020 in de ren Start seizoen Afdelingen 9 en...
13 mei 20
  Vanaf 11 mei mogen er weer vluchten We kunnen...
09 mei 20
  Nieuw half gelaatsmasker Masker Had eerder al...
29 april 20
              Jongen in de manden PROTOCOL CORONA / COVID Het...
22 april 20
Red Pearl rechtstreeks Jan van Gils  Oosterhout...
15 april 20
Genieten van de bloesem Top weer Heel de...
08 april 20
   Alleen rondjes maken rond het hok Geen begin...
01 april 20
Kleinzoon Unionkoppel H Simonsz                   Andere spanning Dit...

Colums in spotlight

Vrienden van Duivenvaria.nl

FKramerCouwehand185x75new Duifvitaal 185x75 Ceeschroevers185x75new Fam Hakvoort Urk185x75 Bedrijfsstempel185x75new Fondclubmiddenlimburg185x75new LouisvZuijlen185x75new StedelijkOss185x75 NPO185x75new GebrDekker185x75new homan pigeonphotography185x75 Fondclubgrootrotterdam185x75new MichelBeekman185x75new AddeJong185x75new AdSchaerlaeckens185x75new CombVerbree185x75new CombvanHeteren185x75new Embregtstheunis185x75new DirkVerleun185x75new duivendirect185x75new Duivenmarktplaats185x75new GJBeute185x75new LeoLronk185x75new Hooymansduivensport185x75new HenkWassink185x75new GerardDekker185x75 pvdewoudvliegers185x75new ZLU185x75new  BannervanAdrichem185x75 Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new 

Meest gelezen berichten

In the picture

01 juni 20
Corona....corona....Het geknoei gaat verder . De  onduidelijkheid blijft maar duren .De...
10 april 20
Jos werd geboren op het einde van WO ll en woont zo’n 25 jaar in Heist-Goor. Ik kom ook...
02 april 20
We zijn net als verleden jaar even een poosje uit de “lucht” geweest. Dit jaar heeft dit...
01 april 20
Het is hier koud maar prachtig voorjaarsweer. Vanmorgen op het kweekhok de 1e jonge...
29 maart 20
Beste sportvrienden en sportvriendinnen, Ondertussen heeft de loting van de duiven die...
26 maart 20
Aan alle liefhebbers,  Maandag 23 maart 2020 zijn er door de overheid nieuwe maatregelen...
25 maart 20
Niemand de deur uit ! Niet lang hellen, voor duivenvoer “Simons” bellen! Nu nagenoeg alle...
23 maart 20
Leden van PV de Woudvliegers. Het zal jullie niet ontgaan zijn dat we in een zeer...
22 maart 20
Wat heeft het in februari gewaaid. Niet normaal. Omdat in B N de ramen in de hokken...
08 maart 20
Zondag 1 maart werden de int. winnaars Pau 2019 gehuldigd in de mooie feestzaal...
02 maart 20
NPO-vergadering 14 maart 2020 Beste leden, Sinds enkele dagen is de NPO-agenda en een...
29 februari 20
Na herhaalde verdachtmakingen van een liefhebber over zijn clubgenoten heeft bureau NPO...

Buienradar

Weer

meteobelgie1

 meteofrance1

vliegweer voor duiven1

Uitslagen

Compuclub250x80new

Pigeonvillage250x80new

SBS6tekst250x80new

Afdelingen

Afdeling1 135x40Afdeling7 135x40
Afdeling2 135x40Afdeling8 135x40
Afdeling3 135x40Afdeling9 135x40
Afdeling4 135x40Afdeling10 135x40
Afdeling5 135x40Afdeling11 135x40
Afdeling6 135x40Afdeling12 135x40