Nieuws

zaterdag 27 oktober 2018

Van collega duivenmelker Mattie Lippets uit Smilde kreeg ik een ingebonden jaargang van “Geïllustreerd weekblad DE POSTDUIF”. Het betrof 1931, 85 jaar geleden, een tijd die niemand van ons heeft meegemaakt. Ik heb er met veel plezier doorheen gelezen. Het toeval wil dat ik via Lammert Kooistra ook beschik over de historische notulen van onze postduivenvereniging De Luchtbode te Assen. Ik heb dus de notulen uit het jaar 1931 er even bij gepakt. Een landelijk blad en een lokale club in 1931. In dit artikel beschrijf ik enkele bijzonderheden.

Eerst iets over dat weekblad. Er zijn meer duivenbladen in die tijd, maar DE POSTDUIF noemt zichzelf “officieel orgaan van de voornaamste bonden in Nederland”. Dat zijn nogal wat bonden, ik tel er veertien, van de Noord-Hollandse Postduivenbond tot de West-Brabantse Verzendingsbond. Er waren trouwens nog meer organisaties in die tijd, en bedenk dat al die bonden hun eigen vluchten organiseerden en ook allemaal hun eigen ringen uitgaven!

DE POSTDUIF is een saai blad. Dat komt door dat “officiële” karakter. Al die bonden deden hun communicatie via het blad: verslagen van vluchten, uitnodigingen, reglementen, besluiten, en vooral: notulen. Ook veel verenigingen plaatsten wekelijks hun mededelingen. Al die teksten beslaan iedere week ongeveer driekwart van het blad. Voor de rest een rubriek over ziektes, een enkele reportage, een jubileum, korte stukjes uit andere duivenbladen, veel ingezonden brieven, een rubriek over het verloop der vluchten en nu en dan een meer algemeen artikel. Veel werd geschreven door de “redacteur-uitgever” G.J.D. Mingelen uit Assen. Overigens tref ik in de hele jaargang niets aan over de duivensport in de regio Assen. Het was echt een nationaal orgaan.

Foto uit de jaren ’30. Het ledenbestand is weer wat opgelopen. Vooraan zit het bestuur, in het midden voorzitter Balten, rechts naast hem secretaris Van der Werff en tweede van links penningmeester Van StaverenFoto uit de jaren ’30. Het ledenbestand is weer wat opgelopen. Vooraan zit het bestuur, in het midden voorzitter Balten, rechts naast hem secretaris Van der Werff en tweede van links penningmeester Van Staveren

Informatie over Assen vond ik dus in het notulenboek van De Luchtbode. Er werd toen meer vergaderd dan tegenwoordig, vier vergaderingen en een jaarverslag in 1931. Secretaris Van der Werff heeft gelukkig een prachtig handschrift. De heer Balten was voorzitter in die jaren en de bekende Gijs van Staveren penningmeester. De heer Mingelen van DE POSTDUIF was lid maar zat niet in het bestuur. De Luchtbode had in 1931 een slecht jaar. Er hadden net een paar leden bedankt, zodat er nog maar twaalf leden overgebleven waren. Sommige vergaderingen werden slecht bezocht en enkele vluchten gingen niet door vanwege te weinig belangstelling.

Duivenlossing bij de treinDuivenlossing bij de trein

Vervoer

Het vliegprogramma in 1931 vind ik opmerkelijk. Het lijkt eigenlijk heel erg op het huidige programma: veel vluchten, dezelfde opbouw, misschien nog iets meer fondvluchten, ook dubbelvluchten. Dat is opmerkelijk als je bedenkt dat al die bonden daar ieder voor zich voor moesten zorgen, de totale versnippering, èn als je bedenkt dat het vervoer wel iets lastiger was dan tegenwoordig. Alles moest met de trein! Vele tientallen vluchten en vluchtjes in ieder weekend. Eerst met die rieten manden naar het station, daar inladen. Er gingen meer dan duizend duiven in een wagon. Bij ieder transport gingen convoyeurs mee. Op de plaats van bestemming naar een geschikte losplaats met de wagons. Dan ’s ochtends de manden uitladen en opstellen, “uitzetten” noemden ze dat, en voorzien van “versch water”. Ondanks al dit gedoe zien we bij alle bonden een intensief vliegprogramma.

Vliegprogamma

Uit Mingelen’s rubriek Het verloop der vluchten en uit de gepubliceerde uitslagen krijg je een redelijk beeld van de vluchtresultaten in 1931. We worden bevestigd wat wij al weten: de duiven vlogen toen langzamer dan nu en er waren meer rampvluchten. Bij een klein beetje tegenwind haalden ze nauwelijks de 1000 meter per minuut, terwijl ze tegenwoordig makkelijk de 1200 meter zouden halen. Er was toen natuurlijk nog niet zo’n gedetailleerd zicht op de weersomstandigheden op de vlieglijn. Vaak werd bij een lossing volstaan met een enkel telefoontje. Dus werden  de duiven vaker geconfronteerd met een onaangename verrassing. Ik tel in 1931 zo een handvol rampvluchten! En niet alleen op de fond.

Voorbeeld: 2 augustus, Vilvoorde, Nederlandse Algemene Bond, laat gelost, 13.10 uur, met oostenwind, de helft van de duiven gaat verloren.

De Nederlandse Bond van Zaterdagvliegers heeft in hetzelfde Vilvoorde de Noordelijke groep al om 11.00 uur gelost, is ook niet goed afgelopen. Vervolgens wilde men de zuidelijke groep lossen, maar dat lukte niet door het slechter wordende weer. Die groep kon dus op zaterdag niet gelost worden. Wat nu? De duiven werden wel op zondag gelost maar niet tegelijk! En bij een deel van de duiven had men de gummiring afgehaald. Zodoende werd een wedvlucht op zondag echt onmogelijk gemaakt!

Overigens valt op dat de concoursen bij goede weersomstandigheden heel snel sluiten, vaak al binnen tien minuten. Net als nu dus. 

RampvluchtenRampvluchten

Gezamenlijke vlucht

Het vliegprogramma van De Luchtbode is ook behoorlijk intensief: van Beilen tot Bordeaux, met relatief veel fond (Orleans, Creil, Chateauroux, Corbeil, Limoges, weer Orleans en tenslotte Bordeaux). Met het kleine clubje van 1931 was het nog een hele toer om iedere week voldoende deelnemers en duiven bij elkaar te sprokkelen. In de vergadering was afgesproken om dit jaar wederom een gezamenlijke vlucht met De Snelvlieger te houden, de zaterdagvliegers uit Assen. Het werd Noyon op een afstand van 450 kilometer. Vorig jaar was die gezamenlijke vlucht jammerlijk mislukt: op zaterdag was er geen duif doorgekomen en De Snelvlieger vliegt dus niet op zondag! Dit jaar wordt de gezamenlijke vlucht wel een succes. Er deden 95 duiven mee waarvan ongeveer de helft op zaterdag geklokt werd. Er was een enorme serie extra beschikbaar gestelde (geld)prijzen. Hoe ze trouwens voor elkaar kregen dat Afdeling F van de NABvP en sector Noord van de NBvZ tegelijk werden gelost, is mij een raadsel.

In het jaarverslag van De Luchtbode wordt geklaagd over rampvluchten en foute lossingen, vooral bij de jonge duiven. In DE POSTDUIF vind ik daar eigenlijk niet veel over (behalve die genoemde Vilvoorde). Er is landelijk wel veel te doen over mislukte overnacht vluchten. En wat de één een rampvlucht noemt is voor de ander geen probleem.

Een voorbeeld: Dax met twee lossingen, “nationaal” op vrijdag gelost, de eerste duif valt te Roosendaal op zaterdag om 12.21 uur, pas op maandagmiddag om 13.22 uur wordt het concours gesloten. Dan ontbreekt dus nog 80 % van de duiven. Rampvlucht? Nee, want er zijn veel nakomers…

De andere lossing in Dax was van de NABvP en vond pas plaats op maandag om 11.00 uur, er kwam één duif door op dinsdagavond, vervolgens werd er geklokt op woensdag van 8.00 tot 16.30 uur. Niet zo ongunstig dus.

In die jaren werd er ook nog gevlogen vanuit verre Spaanse stations, zoals Valledolid (werd een ramp) en Burgos, een vlucht die internationaal redelijk is verlopen, maar in ons land niet: zondagochtend los, op dinsdag twee duiven en een week later nog niet gesloten…

De vluchten vanaf Engeland waren toen nog populair. Vanaf Harwich bleef de helft weg, maar Parkeston een week later kende een goed verloop met weinig verliezen.

Verliezen van jonge duiven

Ik was benieuwd wat er in 1931 geschreven werd over de verliezen van jonge duiven, tegenwoordig het grootste probleem in de duivensport. In de hele jaargang van DE POSTDUIF kwam dit onderwerp twee keer ter sprake: een ingezonden stuk en later een hoofdartikel van Mingelen. Het “verloren-gaan van jonge duiven” is een strikt incidenteel probleem. Jongen van sommige ouders willen niet blijven, een vervelend kenmerk van een enkel kweekkoppel. Niet veel aan te doen. Soms wordt de situatie nog bemoeilijkt door de ligging van het hok, diep tussen de huizen. Een zenuwachtig jong kan dat dan niet terugvinden. Dat was alles.

De Luchtbode na het inkorven. De manden moeten nog naar het station. Waarschijnlijk voor de werkplaats van Van Staveren, waar jarenlang is ingekorfd. Gijs van Staveren staat precies in het midden met stropdas.De Luchtbode na het inkorven. De manden moeten nog naar het station. Waarschijnlijk voor de werkplaats van Van Staveren, waar jarenlang is ingekorfd. Gijs van Staveren staat precies in het midden met stropdas.

Ruzies

De Luchtbode deed in die jaren nog iets anders samen met De Snelvlieger: de jaarlijkse tentoonstelling. In 1931 een groot succes. In het jaarverslag wordt trots vermeld dat De Luchtbode weer de meeste ereprijzen had gewonnen. Verder waren er wel klachten over de keurmeesters: de ene wil alleen maar donkere ogen, de ander alleen maar grote duiven. De kenmerken en normen waren toen nog niet zo duidelijk!

Ruziemaken is van alle tijden, en duivenmelkers kunnen er wat van. Wat tegenwoordig via de sociale media gebeurt, vond in 1931 op beperkte schaal plaats in het duivenblad. Zo’n krant verzorgde toen de totale communicatie. Vandaar die vloed aan ingezonden stukken. De meningsverschillen liepen soms hoog op. Waar ging het over? Die keurmeesters dus, verkeerde lossingen, foute bestuurders, reglementen, vliegen met andermans duiven, bedrog, opgevangen duiven, bonden die leden inpalmen. Enzovoort. Allemaal bekend.

In de notulen van De Luchtbode vind ik weinig over ruzies. Secretaris Van der Werff hield het netjes. Eén ding misschien. Iemand had bij geruchte vernomen dat er een soort afscheiding van De Luchtbode zou komen.. Niks aan de hand, volgens de voorzitter. Het ging om een “nevenafdeling van De Luchtbode” voor jongelui die onderling concoursen.

Financiën

Tenslotte nog iets over de financiën van De Luchtbode. Dit jaar moest er een nieuwe moederklok worden gekocht, zodat penningmeester Van Staveren een eindsaldo van f 50,41 overhield. De vergadering vond dat bevredigend. Verder kon hij nog melden dat na de lossing in Maastricht 1 mand en 1 drinkbak waren zoekgeraakt. Hij had daarover gereclameerd bij de Nederlandse Spoorwegen. NS betaalde een vergoeding van f 7,= .

De afdelingspenningmeester wilde een vergoeding van f 0,10 per lid hebben voor de radioberichten. Alle leden trokken de portemonnee en betaalden dat dubbeltje contant. 

donderdag 25 oktober 2018

Postduifvereniging Welkom in Uden. Het inkorven met voorzitter Jan van den Berg (2e van rechts). © Van Assendelft

UDEN - De duivensport is tot Nederlands immaterieel erfgoed verklaard. Liefhebbers proberen de kwijnende sport te redden. En de beesten die alles met witte drek onderpoepen, dat zijn in ieder geval niét de topfitte en goedgevoede postduiven betoogt duivenhouder Jan van den Berg.

,,Ergens moet je er een link mee hebben, anders begin je er niet aan. Duivensport is een dure en moeilijke sport die veel tijd vraagt. Daar komt bij dat de jeugd van tegenwoordig liever achter de computer zit.'' Udenaar Jan van den Berg, voorzitter van de Udense postduivenvereniging Welkom, maakt het niet mooier dan het is. Maar hij zegt er meteen bij: ,,Het is een ontzettend léuke en fascinerende sport, waar je een kick van krijgt. Het is zo mooi om een duif na zijn vlucht weer thuis te zien komen. Het is fijn en rustgevend om deze dieren te trainen en te kweken." Van den Berg (69) gaat er dan ook mee door, dat doet hij al een halve eeuw lang.

Van den Berg is een uitzondering. Vroeger floreerde de duivensport, waren er wekelijks 100.000 mensen in het land die hun vogels lieten uitvliegen. Elke wijk, elk dorp had zijn eigen club of clubs. De postduiven werden ergens losgelaten, waarna gekeken werd welke dieren het eerste weer thuis arriveerden. De winnaar is de duivenmelker van wie de duif de afstand tussen losplaats en duivenhok met de hoogste gemiddelde snelheid aflegt. Anno 2018 is het ledental van de Nederlandse Postduivenvereniging gedaald tot ongeveer 17.000. Ja, ook in deze regio wordt de belangstelling voor de sport steeds kleiner.

,,Ik heb de duivensport van mijn vader meegekregen, terwijl mijn zoon het op zijn beurt weer van mij heeft overgenomen. De liefde voor het dier zit in ons. Mijn schoonzoon zit ook in de sport. Die kwam wel eens bij ons over de vloer en toen ontdekte hij nog een duifje, mijn dochter", lacht Van den Berg.

Verbazen

Postduiven zijn erg slimme dieren die je verbazen, vertelt Van den Berg. ,,In zekere zin zijn ze slimmer dan mensen. Als je een mens ergens geblinddoekt dropt, zal hij de weg niet terug kunnen vinden. Een duif lukt dat wel. Hoe, dat is hun geheim, dat is nog nooit ontrafeld." Van den Berg vindt het jammer dat veel mensen vooroordelen koesteren over duiven, ook iets waar de sport last van heeft.

,,Mensen denken dat die beesten alles onder poepen. Dat zijn dus niet onze postduiven. Die willen we topfit houden, zij krijgen speciaal geselecteerd voer. Die poepjes raak ik met mijn vingers aan, dat is niet die witte drek van andere vogels. En vliegend poepen ze niet."

Een jaar of tien geleden telde de Udense vereniging nog zo'n honderd leden. ,,Maar dat waren nog wel allemaal mensen uit Uden zelf." Nu telt de club nog zo'n tachtig leden. ,,Dat lijkt best veel ware het niet dat de club is uitgebreid met veel mensen uit de regio. Overal zijn clubs in de streek verdwenen of dreigen ze het loodje te leggen. Daarom hebben we nu bijvoorbeeld ook leden uit dorpen als Nistelrode, Boekel en Odiliapeel." Hun gemiddelde leeftijd is 64 jaar. 

,,We proberen er het beste van te maken, zwemmen tegen de stroom in, organiseren nog zoveel mogelijk activiteiten. Want het sociale aspect vinden we ook heel belangrijk." Niet alleen is de belangstelling voor de sport tanende, ook hebben de duivenmelkers volgens Van den Berg veel last van slechtvalken die in groten getale in Nederland worden uitgezet. ,,Die eten onze duiven op. Heel erg vervelend, want die slechtvalk hoort niet in onze steden of dorpen thuis."

Erfgoed

De duivensport is eind 2017 aangewezen als Nederlands immaterieel erfgoed. Op de lijst van dat erfgoed staan tradities die van generatie op generatie worden doorgegeven. Bij de duivensport is dat al zeker honderd jaar het geval. Postduivenorganisatie NPO wil een plan maken om het erfgoed 'levend te houden en toekomst te geven'.

Wat kan het tij voor de noodlijdende duivensport keren? Van den Berg: ,,Publiciteit is heel belangrijk, positieve publiciteit. Daar schort het aan. Dat zou moeten veranderen, daarom werk ik graag aan dit interview mee. Ik hoop andere mensen ermee te inspireren."  

BRON

zondag 21 oktober 2018

placeholder_600x120.png
Een extra uitgave van Op (de) Hoogte met daarin interviews met winnaars van de afgelopen weken.
placeholder_600x120.png
Ingrid de Jong (Elshout): winnaar Nationaal Gien sector 1
Een prachtig verhaal dat begon als een geintje resulteerde in een mooie overwinning. Ingrid de Jong wint de Nationaal Gien sector 1. Ze werd geïnterviewd door Vincent en vertelde hem over de overwinning, het geintje en over de duif. 

Klik hier voor het complete interview.
Christiaan vd Wetering (Wijk en Aalburg): winnaar sector 3 
De jonge en gedreven Christiaan liet weer eens van zich horen. Hij verraste ons - samen met zijn jonge duiven - met een mooie overwinning. Tijdens de Nationaal Nanteuill jonge duiven sector 3 wachtte hij in alle rust op zijn duiven. Compleet verrast was hij over het resultaat van zijn duif. De duif behaalde een gemiddelde snelheid van 1320,768 meter per minuut en won daarmee de eerste prijs van sector 3 uit 14422 duiven. Hoe mooi kunnen zo'n onverwachte dingen in het leven zijn?!

Klik hier voor het complete interview.
De heren Bakhuis (Westerhaar): winnaars Perigueux sector 3
Wat fantastisch om de liefde voor de duiven te zien bij de familie Bakhuis. Allen zijn erg betrokken bij de duivensport. De mannen winnen de Perigueux sector 3. Henri Wittens interviewde hen en vroeg onder andere naar de manier van voeren, de hokken en naar het stimuleren van de duivensport in de omgeving.

Klik hier voor het complete interview
placeholder_600x120.png
Gerjan Heerkes (Beerzerveld): winnaar Troyes sector 3 
Gerjan Heerkes - onze zelfstandig ondernemer uit Beerzerveld - speelt al jarenlang samen met zijn vader in het plaatje Noord Zandpol. Het was de bedoeling om met 20 overnacht duifjes te spelen op de sectorale vlucht vanuit Troyes, maar Gerjan besloot om ook met een paar programma jonge te spelen. En dat was een gouden greep!

Klik hier voor het complete interview
Bennie Benjamins (Zwartemeer): winnaar Nationaal Quievrain sector 4
Bennie Benjamins is bijna 25 jaar werkzaam als teamleider bij een sociale werkplaats. Samen met zijn vrouw Bea beoefent hij de duivensport. Hoewel Bennie en Bea duivenliefhebbers in hart en nieren zijn, heeft hun zoon niets met de duiven van doen. Vincent sprak met Bennie Benjamins over de overwinning Nationaal Quievrain sector 4. Hij is er nog steeds ondersteboven van! 

Klik hier voor het complete interview
Gebroeders Brugemann (Assendelft): winnaars Bergerac sector 2
De gebroeders Brugemann zijn zeker geen onbekenden in de duivensportwereld. Op de Bergerac sector 3 wisten ze een fantastisch resultaat te behalen. Nieuwsgierig naar hun aanpak?

Klik hier voor het complete interview 
Bennie Homma: winnaar Bergerac sector 2
Bennie Homma wint de Bergerac sector 2 met zijn doffer. De doffer heeft meegedaan aan haar 10e marathonvlucht en viel telkens weer in de prijzen. Benieuwd of Bennie Homma iets speciaals heeft gedaan waardoor de duif zo goed heeft gepresteerd?

Klik hier voor het complete interview. 
Auke Rekker en Marijke Wedstra (Berlikum): winnaars Perigueux sector 4
Op jonge leeftijd kwam Auke Rekker in aanraking met duiven. Op de rommelmarkt kocht hij op 10-jarige leeftijd zijn eerste koppeltje sierduiven. Nu - in 2018 - hebben Auke en Marijke zo'n 45 jonge duiven. Het leek een kwestie van tijd totdat Auke en Marijke een overwinning mochten vieren. En dat klopt. Ze wonnen namelijk de Perigueux sector 4.

Klik hier voor het complete interview.
placeholder_600x120.png
Jan, Nick en Rens Hommes (Akersloot): winnaars Perigueux sector 2
Door Henri Wittens

Vader en zonen Hommes zijn alle drie actief in de duivensport. Aan motivatie ontbreekt het hen alle drie absoluut niet. Enkele jaren geleden kwam ik Nick voor het eerst tegen. Hij had een hele duidelijke visie voor zijn duiven. Ik hield in mijn achterhoofd dat ik hem in de gaten moest houden. En nu, enkele jaren later, behalen ze samen fantastische resultaten, waaronder de winst op Perigueux sector 2.

Klik hier voor het complete interview
placeholder_600x120.png
Klaas Sijbesma en Henk Klaver (Tzummarum): winnaars Nationaal Quievrain jonge duiven sector 4
Klaas Sijbesma en Henk Klaver zijn fanatieke duivensporters. Hun duif 'Maarten' won de Nationaal Quievrain jonge duiven sector 4. De duif is vernoemd naar Maarten van der Weiden, die de Elfstedentocht probeerde te zwemmen. Deze uitzonderlijke prestatie is ook van toepassing op de duif 905, die nu dus door het leven gaat als 'Maarten'. Een prachtig eerbetoon aan een geweldige sportman. 

Klik hier voor het complete interview
Sponsoren
bonyfarma.png
beyers.png
giantel.png
belgicadeweerd.png
verselelaga.png
bricon.png
teurlings.png
Nederlandse Postduivenhouders Organisatie
Papendallaan 60
6816 VD Arnhem
T (026) 48 34 150
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
zondag 21 oktober 2018

Hier onder vindt u de informatie van de hokkenshows van 2018

Adres

zondag 14 oktober 2018

 

Reindert G.v.d.Hoek←
Geboren op 26 oktober 1943.
Lid sinds 1956. Drager bronzen NPO speld. Hij is ruim zestig jaar lid van PV “De Woudvliegers”. Speelt met een hand(je) vol duiven op een hokje van 6 x 2 meter. De zware fond heeft z’n passie! Reindert moet niks hebben van weduwschap. “Nestspel is de mooiste spelsoort. Leer je duiven beter kennen”, zegt hij. Het wordt de laatste jaren ietwat minder, maar in z’n beste jaren wist hij soms genadeloos hard uit te halen op z’n gelief- de discipline. Nog steeds is ie gek van duiven. “Jammer dat de jeugd het laat afweten. Die heb- ben schijnbaar andere interesses”!
Rein is de jongste niet meer, maar nog wel zo vief dat hij de sport kan blijven beoefenen. Hij behoort gewoon bij de inventaris. En mijn vader zei altijd: oud en degelijk spul moet je niet van de hand doen.

zaterdag 13 oktober 2018

Papendal - Het is al vaker gezegd, nóg vaker beschreven en oneindig bekritiseerd. Duivensport is misschien wel één van de meest oneerlijke sporten die we kennen in deze huidige vorm. Anno 2019 mogen er best veranderingen plaatsvinden en langzaamaan beginnen we gezamenlijk aan dit idee te wennen.
Een van de eerste stappen was om uzelf, als basis-lid van de NPO, rechtstreeks inspraak te geven op 2 secties naar keuze. Zo kon en kan u via de keuzewijzer http://www.npo-keuzewijzer.nl/ de keuze maken uit 2 secties/platforms welke voorstellen namens én in dienst van u (democratisch) uitbrengen op de NPO Ledenvergadering. Deze secties zijn inmiddels geïnstalleerd en hebben voorstellen gedaan die zijn voortgekomen uit de feedback van hun achterban. Op 13 oktober a.s. kunt u hierover stemmen tijdens de sectieledenraad vergaderingen op Papendal.
Een terugkerend punt bij alle secties is de roep om maatregelen die “Eerlijk Spel” moeten bevorderen. Onderdeel van “Eerlijk Spel” is naast andere onderwerpen, ook de problematiek rondom het hete hangijzer “inkorfbeperking”. Van zowel voor- als tegenstanders van “inkorfbeperking” hebben de secties opmerkingen en voorstellen binnengekregen. Hier moet volgens u dus dringend naar gekeken worden!
Daarom is er na een gezamenlijk overleg met de secties een werkgroep samengesteld die zich gaat bezig houden met het uitwerken van plannen voor de secties, om “Eerlijk Spel”, in de breedste zin van het woord, te bevorderen.
De werkgroep bestaat uit:
- Marc Palinckx (sectie Jonge Duiven) - Jim van Ingen (sectie Dagfond) - Boris Dirks (platform Jong) - Bob Berendsen (sectie Vitesse/Midfond)
De werkgroep doet hierbij een oproep aan u, om feedback en input te geven. Kom met ideeën met betrekking tot “Eerlijk Spel” en stuur ze door naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. Wij gaan er dan mee aan de slag en proberen vandaaruit voorstellen te formuleren die wij later dit jaar gaan bespreken met de secties en uiteindelijk moeten leiden tot voorstellen voor de Afdelingen en ALV NPO.
U kunt dus écht meepraten dus maak gebruik van deze mogelijkheid!
We zien u graag op 13 oktober a.s. op Papendal tijdens de sectieledenraad. Alleen liefhebbers die zijn aangemeld bij een sectie of platform hebben stemrecht op de sectieledenraad. Heeft u zich nog niet aangemeld? Ga dan naar http://npo-keuzewijzer.nl en meldt u aan!

Tot horens! Werkgroep Eerlijk Spel

vrijdag 12 oktober 2018

Marathon Noord is een geweldig samenspel van liefhebbers die houden van de marathon. Voor de Top Pigeons Super Cup die jaarlijks wordt vervolgen tellen 6 vluchten. Het gaat dan om 3 middaglossingen en 3 ochtendlossingen: St. Vincent, Dax, Barcelona, Marseille, Bergerac en Perpignan.

Harold pakte de volgende vroege prijzen bij Marathon Noord met een aangewezen duif: 43e St. Vincent, 19e Dax, 56e Barcelona, 12e Marseille, 17e Bergerac, 73e Perpignan.

De nummer 2 en 3 waren Comb. Hommes & Znn en IJsbrand Kaptein.

In het komende veilingseizoen komt Harold Zwiers met enkele prachtige veilingen uit zijn beste duiven.

Ook de Comb. Hommes (Jan, Nick en Rens) die een geweldig jaar beleefden komen met een hele mooie veiling op Top Pigeons.

Blijf Top Pigeons volgen op onze info website. Hier proberen we dagelijks meerdere nieuwsitems te plaatsen:https://www.toppigeons.com/
En natuurlijk hier op Facebook maar ook op Instagram en YouTube.

Harold Zwiers gefeliciteerd namens Team Top Pigeons

donderdag 11 oktober 2018

Donderdag 4 oktober Dierendag

Tja, je moet er toch wat boven zetten zullen we maar denken. Overigens is het hier iedere dag dierendag. Een tijdje geen nieuws, maar er was ook weinig te melden. De duiven zitten op rust en ruien goed. En om nu elke dag de pennenstand door te geven hier lijkt me ook weinig zinvol.

Late jongen
De grote schoonmaak moet hier nog van start gaan. Zaterdag aanstaande gaan er weer een aantal duiven weg, want ik wil eerst graag op tal komen. De meeste late jongen  zijn verkocht. Volgens mij nog een stuk of 4, en dan is dat ook weer klaar. Ik heb de meeste verkocht via facebook. Dat gaat op zich goed, maar je hebt altijd mensen die je lang aan het “lijntje” houden en vervolgens niets meer van zich laten horen.
Maar zaterdag komen dus wel de serieuze kopers langs om hun duiven op te halen.

Verkopingen
Op duivennet zijn op dit moment ook 2 zeer interessante verkopingen van start gegaan. Allereerst clubgenoot Hessel de Vries. Dit zijn echt een aantal topduiven waar Hessel uitzonderlijk mee gepresteerd heeft. Vooral gezien de beperkte tijd die hij aan de duivensport kon besteden. Het blijft overigens bijzonder spijtig dat we Hessel niet kunnen behouden voor de sport, maar dat terzijde.
Ook een echte topverkoping zijn de duiven van de combinatie Wakker. Stuk voor stuk geweldige duiven, niet alleen qua prestaties maar ook in de hand. Voor diegene die nog hokversterking zoeken is een bezoekje aan duivennet nu zeker aan te raden.

Privé
Verder dus weinig nieuws. Ik probeer nog wat te fietsen als het weer het toelaat, en op het werk blijft het heel druk. We gaan nu al richting de 100 begrafenissen, en dat terwijl het jaar nog lang niet voorbij is. Overigens betekent dat “druk” zijn niet per definitie heel veel uren maken. Dat wordt me namelijk nog weleens voor de voeten gegooid……
Nee het druk zijn houdt met bij mijn werk in dat het heel onvoorspelbaar is. Zou is er niks, en zo krijg je 4 of 5 meldingen achter elkaar. Dat betekent veel improviseren soms. Dat lukt tot nu toe steeds aardig, maar dat gaat dus bijna 24 uur per dag door. Vooral met mailtjes, appjes en telefoontjes. Overigens merk ik aan mezelf dat ik md bepaalde begrafenissen meer aantrek. Dat zal te maken hebben met het feit dat jezelf ook ouder wordt. En dan vallen er automatisch ook meer mensen om je heen weg van dezelfde leeftijd of jonger….
Aan de andere kant is het bijzonder mooi werk wat ik niet graag zou willen missen.

Maar daarom is het goed om er ook wat naast te hebben, zoals de racefiets en de duiven. De kunst is dan om de randzaken ook aan de rand te laten liggen en je te focussen op het mooie van onze duivensport. En natuurlijk is het fijn als je mag weten dat er mensen om je heen, en achter je staan.

Kampioenschappen
Na de laatste vlucht bleken we toch nog natoer-kampioen te zijn geworden. Ook het generaalkampioenschap is opnieuw in ons bezit. Het ging dit jaar overigens niet zo gemakkelijk als andere jaren, maar dat is natuurlijk alleen maar goed.

woensdag 10 oktober 2018

 

Bij deze de 4e serie van 20 prijswinnaars van de derde vlucht van de 2018 editie.

De Jackpotvlucht vanuit Nanteuil le Haudouin op 1 september jl..

Zij verdelen €500,- van de totale prijzenpot van deze vlucht van €11.000,-

 

 


31e prijs

NL18-3838754 wint €50,-

Speler: Mariet Blom €25,-

Kweker: J. van 't Ende & Zn €25,-


32e prijs

NL18-3838601 wint €50,-

Speler: H.J.M. Dekker €25,-

Kweker: Van der Kruk-van Tuil €25,-

33e prijs

NL18-3838682 wint €50,-

Speler: J. den Hartog & Zn €25,-

Kweker: J. Kanters €25,-

34e prijs

NL18-3838714 wint €50,-

Speler: De Rijnstroom €25,-

Kweker: Leen van Horsen €25,-

35e prijs

NL18-3838699 wint €50,-

Speler: Evert Steenis €25,-

Kweker: F. Kerpentier €25,-

36e prijs

NL18-3838730 wint €50,-

Speler: Gebr. van Hemert €25,-

Kweker: Dennis van Ingen €25,-

37e prijs

NL18-3838717 wint €50,-

Speler: H.J.M. Dekker €25,-

Kweker: J. Leusink €25,-

38e prijs

NL18-3838691 wint €50,-

Speler: L.G. van Horsen €25,-

Kweker: Henk de Bok €25,-

39e prijs

NL18-3838725 wint €50,-

Speler: Evert Steenis €25,-

Kweker: Corné Keijnemans €25,-

40e prijs

NL18-3838661 wint €50,-

Speler: J. de Werd €25,-

Kweker: Gert van den Bogaard €25,-

 
31. Mariet Blom
Nico Koetsier 2016
32. H.J.M. Dekker
Henk Dekker
33. J. den Hartog & Zn
Johan den Hartog & Zn 2017-1
34. De Rijnstroom
De Rijnstroom 2018
35. Evert Steenis
Evert Steenis 2
36. Gebr. van Hemert
Gebr. van Hemert
37. H.J.M. Dekker
Henk Dekker
38. L.G. van Horsen
Leen van Horsen 2016-2
39. Evert Steenis
Evert Steenis 2
40. J. de Werd
Jan de Werd
31. J. van 't Ende & Zn
J. van t Ende & Znn 2016
32. Van der Kruk-van Tuil
VDKVT 2018
33. J. Kanters
Janus Kanters 2018
34. Leen van Horsen
Leen van Horsen 2016-2
35. F. Kerpentier
Frenk Kerpentier 2018
36. Dennis van Ingen
Dennis van Ingen 2018
37. J. Leusink
Jan Leusink
38. Henk de Bok
Henk de Bok
39. Corné Keijnemans
Corne Keijnemans 2018
40. Gert van den Bogaard
Gert van den Bogaard_3
 
dinsdag 09 oktober 2018

Maandag 2 oktober - Als zand -

Man man na zulke weken weet je pas hoe tijd als zand door je vingers glijdt. Blijft wel een machtig mooie belevenis trouwens, de dagen rond de finale van de Algarve Golden Race. In aanloop nog behoorlijk wat regelwerk, als het spannend wordt komen er vragen van alle kanten. Was het nou het enige op mijn agenda dan geen probleem, vandaar dat je hier dan even wat minder leesvoer krijgt. Het verschil tussen zaterdagochtend boven de 20 graden een handvol kilometers hardlopen ten opzichte van vanmiddag tegen een flinke westenwind doorstappen, ja zit wel in deze uitleg denk ik. Kan je vertellen dat het een stuk beter voelde tijdens het wachten op de finale duiven. Die eerste avond in een stad vol uitgelaten duivenvolk is wel eens pittig weet ik uit ervaring, dus voor het eerst de hardloopschoenen mee. Het hoofd zei nee, maar de benen gingen toch als vanzelf, een paar slagen in het koude zwembad en de kop stond weer fris. Een aanrader en wie zei dat je niet kon leren? 's middags pet op, ook geleerd inmiddels, zonnebril op de neus en bekenden begroetten. Toch zoveel als kan, ook al is dat niet altijd mogelijk met verstopte speurneus met zo'n groot publiek, geen bediende van laagwaterspijkerzoekers. Daarbij ben ik zelf ook deelnemer, mij ontbreekt de spanning ook niet. Voor de rest geldt ook allemaal met een lichte spanning richting de schermen kijken, dalende snelheid richting verwachte aankomsttijd. Langzaam maar zeker loopt het terrein vol, 4000 bezoekers naar het schijnt, en rond de 1200 mpm staat het terrein compleet vol, drukte bij de catering. Spanning op schichtige gezichten. Een geagiteerde buurman weet bij iedere finale zijn vliegenisten los te laten rond die tijd, ook hier kun je het niet iedereen naar de zin maken, jammer, triest, geef het een naam, het grote publiek kent inmiddels de procedure. De aankomsten zit het amper in de weg. Zo ook de winnaar, ik kon hem over de koppen glurend uit de juiste richting zien aankomen, nog even meevliegen om vervolgend op de landingsplaten te landen, afdrukken en naar binnen. Nee zo een blauw witpen had ik niet mee, dus uit die dagdroom snel gewekt. Een grote voorsprong voor de winnaar en daarna steeds korter op elkaar. Een sneltrein werd het niet, kon ook niet onder deze omstandigheden, omgeving, des te meer de intrinsieke waarde van zij die wel op de eerste dag terug weten te komen. Bij iedere aankomst op het scherm kijken, als agent van zo'n evenement naast de spanning voor je eigen vleugelaars ook uitkijkend naar die van je deelnemers. Blij met de eerste landgenoot die je herkent zodra die op de plank zat, wie anders stuurt roodschimmels naar een eenhoksrace? Kon niet missen en bleek ook nog eens waar te zijn. En maar kijken en maar kijken, tot ineens je eigen naam op het grote scherm verschijnt, armen in de lucht en bescheiden blij zijn. Ook al is het niet de absolute kop, ik kan je vertellen dat deze belevenis heel anders is dan bij je achterhuis. Ga je laatdunkend met zulke posities om, dan wordt het tijd dat je zelf eens gaat meedoen. Er is altijd wel een reden om niet mee te doen, financieel snap ik, voor de rest vooral veel vluchtigheid uit de kantlijn. Jammer genoeg niet goed opgelet om de kras witpen Frysian Magic Wonder te zien aankomen, weer eens een kleinzoon van Caligero en halfbroer van de 2e uit de finale Black Sea one loft race van vorig jaar. De Drentse duivinnen blijken alweer te passen op de verenpoten, de gunfactor was doorslaand in deze, hulde Harco. Het publiek ter plaatse begrijpt de positie, denk niet dat ik vaker handen heb hoeven schudden dit jaar, hoeveel anders deze beleving, het toverwoord om de sport in stand te houden, als je het maar wilt zien, horen, ruiken, voelen, wat voor jou werkt... Misschien wel het mooiste moment van de middag, een onvervalst shirtje ruilen. Nieuwe vrienden gemaakt met een Ier die eerst zijn vrouw op mij af stuurde om foto van mijn shirt met groot daarop 'Fly or Die' te fotograferen, om vervolgens gezamenlijk te besluiten van shirt te wisselen. Hij had ruikbaar wel wat meer vocht losgelaten, toch een goede ruil, ook dat shirt kon prima mijn langzaam zwellende Superbock zwangerschap verhullen. Deze keer weer drie kleinkinderen Caligero aan de start gebracht en bij de eerste 1006 alle drie weer terug, je zou bijna gaan denken dat ze geschikt zijn voor dit werk. Het sleutelwerk zit echter nog voorin, hoe krijgen we ze in het eerste uur? De zoektocht gaat nog even door. Te snel materiaal er tegenaan en ze halen de finale niet, te traag en ze komen op de tweede dag. Denk je in geluk en pech bij dit werk, prima, veel plezier en geniet van je oordeel. Op zondagochtend de nummer 44 uit de finale kunnen via de veiling binnen hengelen, denk dat de zaal niet zat op letten, des te beter voor mijn kweekstal. De volgende uit de veiling met één plaats hoger op de lijst, met een veel grotere naam ging voor 25x zoveel over de toonbank, ook prima, zien over paar jaar vanzelf wie goed opgelet heeft en wie zichzelf overschat. Kan ik ook zijn natuurlijk, al zal de kramp mogelijk wat minder zijn. Bij deze verkoop kun je mooi de conditie beoordelen, soorten bestuderen, leeftijd en pennenstand/rui van de winnaars beoordelen, leren en blijven leren. Als je ooit duivensport op een andere manier wilt beleven dat is dit de aanrader. Reken jezelf niet gelijk rijk, dit is een compleet ander spel met andere verwachtingen. Reputaties worden in dit metier redelijk vaak doormidden geblazen, de hoge bomen veel brandhout en hoog van de toren blazen bij harde wind heeft maar weinig luisteraars. Verschuilen achter trek, massa en liggen gaan hier niet, al zijn er natuurlijk bakken andere uitvluchten te bedenken. Je kunt het ook positief benaderen, meedoen en rustig afwachten, vooral genieten van de totale belevenis. Je komt met lege handen en je gaat met lege of gevulde handen weer naar huis, dat zijn de uitkomsten. Kan zomaar eens de toekomst van de sport zijn... de trein rijdt.. stap je in of zwaai je uit?

Zondag 7 oktober - Vroege vogels -

De week after, even tijd nodig om op te starten na een enerverend weekend in de Algarve. Ontspannen is het niet echt meer, nog wat nawerk en dan in december weer inschrijven voor de volgende editie van de grootste eenhoksrace van Europa. Konden die Japanners niet wat later starten met die Formule 1 race vanochtend? Heel Europa ligt nog te pitten, zeker op een zondagochtend als ik zo om mij heen kijk. Je moet er wat voor over hebben om het te volgen, zelfkastijding, is het vroeg uit bed met middaglossingen voorbij, ga je dit zitten kijken. Op zich ook nog geen probleem, ware het niet dat het al even donker was vannacht voordat de ogen op slot gingen. Abrahamfeestje van een sportvriend vlak aan de Duitse grens. Ook geen straf om mee te maken overigens, Grolsch thuis altijd goed. Zo krijg je wel een mooie lange zondag, nu voetbal en vanavond nog wat American Footbal, vindt het prima zo. Alweer op de mountainbike de hokken op en neer gebaand, prima verwerking zo, best pittig kan ik je melden in en na zulke omstandigheden, wel doorzetten. Bij de hokken aangekomen nog een handvol laatjes binnengelaten die het gistermiddag nog niet nodig vonden om naar binnen te komen. Zij weten nu ook hoe het is om buiten te overnachten, zag dat er nog één op de hal zat, ze moeten het maar redden. Ze gaan er 's ochtends uit en ergens in de middag haal ik ze naar binnen, daartussen moeten maar zien te overleven, omgaan met de omstandigheden om de hokken, weer, rovers, grasmaaiers. Geweldig mooi opgekomen, of het een aanvulling wordt gaan we in de loop van volgend jaar zien. Bedoeling is dat ze van begin af aan volgend jaar de mand ingaan en ook de grote baan op. Eerst maar zien of ze de winter doorkomen op beetje normale manier. Oude zijn bijna onherkenbaar zo kaal, vindt het prachtig. Wil ze dit jaar eens wat meer vasthouden, zou beter zijn voor de rui, al meen ik zelf nog wel eens andersom, zoveel mogelijk buiten tijdens de rui voor een strakker pak, wie het weet mag het zeggen. Komt mij wel goed uit zo, daarbij hebben ze er ook een hekel aan kaal zijn en op de vleugels moeten. Begrijp het ook wel, ze zijn en voelen zich kwetsbaar, zeker met zo'n scherp gesnavelde buurvrouw. Dus maar eens wat anders, baden en de normale Premium Rui mengeling in de voerbak. De Superrui is een nog mooiere mengeling, betere omega verhouding, alleen ook weer rijker in vetten, keuzestress. Zelf hoef ik ook alleen maar vet te ruiken om mijn kamelenbult te zien oprekken, heb ze graag mooi en mooi geel is er niet, geen plaats voor. Als ze weer naar buiten gaan er maar bijblijven, handjeklappen 2.0

Nieuwsbrief Peter Boskamp

06 oktober 18
Bony Farma Pigeon Products: De filosofie achter de producten. Het uitgangspunt hierbij is het bevorderen van de gezondheid van de duiven door middel van de verstrekking van voedingssupplementen. Dit zijn...

Columnist in Spotlight

12 november 18
Volgens mij heeft iedereen weleens zo'n moment....
31 oktober 18
De duivensport moet geweldig zijn voor mensen...
05 oktober 18
Inderdaad alweer een tijdje niets geschreven....
20 augustus 18
Wie zong dat ook alweer? Dat liedje over die...
07 augustus 18
23 juli 18
Dat ging dus niet goed, die coupe special die ik...
19 juli 18
Hoogtijdagen in de duivensport, de maanden juni...
10 juli 18
04 juli 18
Morgen inkorven voor Dax, hier eentje mee. De...

Colums in spotlight

Vrienden van Duivenvaria.nl

FKramerCouwehand185x75new Duifvitaal 185x75 Ceeschroevers185x75new Fam Hakvoort Urk185x75 Bedrijfsstempel185x75new Fondclubmiddenlimburg185x75new LouisvZuijlen185x75new StedelijkOss185x75 NPO185x75new GebrDekker185x75new homan pigeonphotography185x75 Fondclubgrootrotterdam185x75new AVergotte185x75new MichelBeekman185x75new AddeJong185x75new AdSchaerlaeckens185x75new CombVerbree185x75new CombvanHeteren185x75new Embregtstheunis185x75new DirkVerleun185x75new duivendirect185x75new Duivenmarktplaats185x75new GJBeute185x75new HobbyshopvanTilburg185x75new LeoLronk185x75new Hooymansduivensport185x75new HenkWassink185x75new Pigeonsports185x75 GerardDekker185x75 pvdewoudvliegers185x75new ZLU185x75new PatrickSchepens185x75new msmduivensport185x75new komkom185x75new Promo185x75new Promo185x75new

Meest gelezen berichten

In the picture

15 november 18
A van Zoeren Regio A: onaangewezen: 10eGeneraal,8eGeneraal Snelheid. Regio A2: 5eGeneraal,...
De ZLU
29 oktober 18
  Afgelopen weekend verkaste een afvaardiging van het ZLU besuuur vanuit het Zuid...
24 oktober 18
  Rumbeke onder de rook van Roeselare; in prachtige landschap van het echte west...
Een gecamoufleerd Brits duivenhok uit 1918. Misschien hoorde die aanvlieger in Dordrecht hier wel thuis...
20 oktober 18
Een gecamoufleerd Brits duivenhok uit 1918. Misschien hoorde die aanvlieger in Dordrecht...
18 oktober 18
Datum: Vrijdag 16 november 2018 Adres: Clublokaal aan de Nachtegaalsteeg ( naast...
11 oktober 18
Het keizerkampioenschap komt voor deze combinatie van de 70 jarige Jan en zijn 44 jarige neef...
30 september 18
” Winnaars Duuk, Ravi, Frans en Jordi Damen”   Door Chris den Braber Zaterdag 14 september...
27 september 18
Alblasserdam 21 sept. 2018'DAT WAS HET DAN.' Enkele dagen later dan gepland dat wel....
26 september 18
  “trotse Leo Dekkers winnaar op Morlincourt”   Door Chris den Braber Zaterdag 8 september...
24 september 18
Het nieuwe veilingseizoen gaat zondag 23 september van start op Top Pigeons. We hebben...

Buienradar

Weer

meteobelgie1

 meteofrance1

vliegweer voor duiven1

Uitslagen

Compuclub250x80new

Pigeonvillage250x80new

SBS6tekst250x80new

Afdelingen

Afdeling1 135x40Afdeling7 135x40
Afdeling2 135x40Afdeling8 135x40
Afdeling3 135x40Afdeling9 135x40
Afdeling4 135x40Afdeling10 135x40
Afdeling5 135x40Afdeling11 135x40
Afdeling6 135x40Afdeling12 135x40